2026年7月9日木曜日

Цаанаа л амттай

Эх орондоо салхи шиг нисэж очиж ажиллахдаа хуушуур голцуу хоол идэв. Аминдаа хамт явсан залуустаа монгол хоол идүүлчих санаатай. Хуушуурыг ихэнх япон хүмүүс амттай гээд, зарим нь бүр дурлаад захиалга өгч, хийлгэж иддэг юм, энд. 

Энэ Чингисийн хүрээн дэх өдрийн хоол. 5 хуушуур ирсэн. Бүгд ийм том далбагар. Хэ хэ. Тавуулаа явсан юм, нэг нэгээр нь амаа олохгүй л идэв. Манай хэд бас намайгаа мэддэг, зураг аваарай гэж ирээд л. Хөөрхөн. 

Амьдарч буй цаг үе нь ч нөлөөлдөг байх, хоолны зураг авахад нэг их төвөгшөөхгүй болсон байна лээ, энд тэнд явахад. 
Хаа очиж гурил нь нимгэндүү, шажигнасан амттай. Би зузаан гуриланд тийм ч дуртай биш. 

Бидний гэртээ хийж иддэг хуушуурыг бодвол махны хольцонд ногоо бага. Бид ч энд байцаа, лууван, гогод, сонгино, саримс, гоньд гээд л хольдог юм. Би бол бүр дан ногоотой хуушуур хийж идмээр л байдаг. Гэрийнхэн таалдаггүй л болохоос...
Нэг япон калуу маань нэг монгол сурагчаас цуйван гэдэг үг сурсан юм билээ. Бодвол дуртай монгол хоол чинь юу вэ? гэхээр нь мань хүн хэлсэн байх. Хэ хэ.

Тэгээд тэрний дуртай хоол цуйванг идэж үзмээр байна гээд захиалсан. Хаа очиж ногоо ихтэй байсан. Надад таалагдсан. Чухам монгол эрчүүдэд яах юм байгаа юм? Ха ха. 

Гэснээс ойрд цуйван хийж өгөөгүй юм байна. Бодвол идмээр л санагддаг байх даа? Өөрөө хийгээд идэж бас болно тийм ээ? Хо хо. 

За наадам ч дөхлөө. Дугуй хуушуур хийж чадахгүй улс чинь гэрийн хуушуураа л хайрч идэх байх даа. 

Гэхдээ би энэ халуунд хуушуур хайрмаагүй байна  өө. Би монголд урьдчилаад зөндөөг идчихсээн гээд л номоо уншаад сууж баймаар байна өө. 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

0 件のコメント:

コメントを投稿