Намраас урт ганц өдөр

Бурхан Гончигсумлаа минь. 522 гаран хуудастай, айхтар зузаан ном. Хэдий том зузаан боловч доторх үсгийн хэмжээ аятхайн том, мөр хоорондын зай ихтэй, уншихад урамтай байлаа. 

Хятадын уран зохиол. Сүүлийн үед ихээхэн сонирхолтой, жигтэй санагддаг болжээ хятад уран зохиол. Үнэнийг хэлэхэд "хужаа, манж" гээд л урд зүгийн хүмүүсийг, соёлыг үзэн ядах сэтгэлгээтэй байлаа шүү дээ. Багад минь тархийг минь тэгж угааж шүү дээ. 

Тэр утгаараа их бага уншдаг байж. Оросыг тахин шүтээд, уран зохиолыг нь ч их уншдаг байж...

Урд зүгийнхний ахуй амьдрал, үзэл санаа, үнэт зүйл гээд л хачин жигтэй зүйл их юм. Ондоо ч юм. Бид их ондоошил гэж ярих болсон, эд ч мөн ондоошил ихтэй юм, түүнийгээ ч хүний олноороо түрий барьж дэлхийд түгээж байна дөө. 

Гэснээс энэ ном бидний номын клубынхны 7 сард унших төлөвлөгөөт ном. Наана нь нэлээд ном уншсан. Учир нь 5 сард нэг ном дутуу уншаад, төлөвлөснөөсөө. Түүнийгээ нөхөх гэж хичээв. Хэ хэ. 

Ядаж ном унших тал дээрээ "сахилга бат"-тай байх гэж хичээж буй бөлгөө. Бусад зүйл дээр тэр бүр сахилга баттай байж чадахгүй л байна. Яаж ийгээд хойрго хандаж байна. Зохицуулж чадахгүй байна өө. 

Лиү Жиньюнь зохиолчийн "Гурван намраас урт ганц өдөр" гэдэг хачин жигтэй сэтгэмжтэй ном. 

"Маш олон хүн нэг насаараа амь зуух гэж зүтгэж явсаар өөрийгөө хошин шог болгосноо ухаарч байдаг." 

Хошин шогт дуртай нэг сумын иргэдийн ахуй амьдрал гарна. 

Хошин шог гэснээс би хошин шог хааяа л үздэг. Залуудаа хошин шогийн тоглолтыг нэлээд үзсэн. Театрт. Үнэгүй үзчихдэг байсан юм. Тийм боломж олддог байсан юм. 

Гэхдээ их сонин би бараг инээдэггүй байсан. Инээдтэй зүйл шиг санагддаггүй байж. Мэдээж огт инээхгүй биш л дээ. Хаа нэгтээ л инээнэ. Бусад хүмүүс шиг учиргүй том ангайгаад л, элгээ хөштөл инээдэггүй байсан шиг санаад байгаа юм. 

Тийм болохоор одоо ч нэг их үздэггүй. Сүүлдээ жүжигчид нь ч "чадваргүй" мэт санагдаад, хүчлээд байгаа юм шиг санагддаг болчихсон байсан. Хэ хэ. 

Яньжин хэмээх нэгэн тосгоны энгийн ард иргэдийн ахуй амьдралыг өгүүлнэ. Иргэдийн бодол санаа, ёс заншил, хэв маяг, идэш уушийн соёл, хүмүүс хоорондын харилцаа зэргийг уран сэтгэмжтэйгээр өгүүлсэн.

Яаж ингэж бичих санаа төрдөг байна аа гэмээр. Хорь хорин жилээр нь 3 хэсэг болгон хуваагаад, хэсэг бүрт гол дүр гарна, туслах дүр гарна. Туслах дүрүүд нь холбож өгнө, дүрүүдээ. 

Хошин шогт дуртай Хуа Эр авхай ерөнхийдөө зохиолын холбоод, сүлбээд явна. 

Нэгэн суурингийн эгэл бор хүмүүс, цаашлаад хэлбэл нэлээд дорд? хүмүүсийн тухай гарна. Сургууль соёлд суралцаагүй, дундаас нь хаячихсан, гуанз л ажиллуулж амь зогоодог, хог шүүрддэг гэх мэт хүмүүс. 

Хятад зохиолчдын нэг аятайхан санагдаад байдаг нь эгэл жирийн хүмүүсээ ч эгэлгүй нэгэн болгож бичдэг явдал. Тэдгээр нь бараан солгойгүй хараад хэлээд байхгүй, учир зүггүй элдвээр аашлаад хор найруулаад байхгүй. 

Мэдээж түмэн шоргоолж мэт бужигнасан хүн дотор сайн нь ч бий, муу нь ч бий болохоор сэтгэл сэрдхийлгэм үйл явдал гарна, үгүйсгэхгүй. 

Хамгийн гол нь цаанаа нэг тийм ихэмсэг байлгаж чадаад байх шиг, хятад түмнийгээ зохиолчид нь. Муу нуухаар сайн илчил" гэдэг философи яваад байх шиг, мөн. Сонин жигтэй заншил, соёлыгоо нэг нууж хаах гэлгүйгээр л биччихээд байх. 

Гэтэл манайхан чинь "Баавгай болохсон" киног чухам л ад үзээд, дэлхийд эх орноо мууллаа бла бла. Надад бол хөөрхөн л санагдсан. Нэг эмзэглүүштэй нь манайхан их багагүй хараал их хэлдэг нь, хоёр гуравхан настай хүүгээ п...а, ална шүү гэх мэтээр хэлэхэд нь өхөөрдөөд, эр хүн ухааны юм яриад байх ээж аавтай таарч л байлаа...

Бодууштай...

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Жижиг улаан лооль

Бага сургуульд сурагчдад ямар нэгэн ургамал тарих, арчлах ургуулах ажил хийлгэнэ. 1 дүгээр ангидаа асагао буюу бодонцог цэцэг тарьж ургуулсныг би блогтоо бичиж байсан. 

2 дугаар ангидаа жижиг улаан лооль тарьж ургуулав. 7 сарын эхээр өдөрт 2 ширхэг улаан лооль уутлаад л авч ирнэ. Өөрөө улаан лоолинд нэг их дуртай биш. Ээж, эгч хоёр л уралдаж иднэ. Ха ха. 

Зуныхаа амралтаар гэртээ авчирч арчилна. Сургууль дээрээ очоод юун түрүүнд энэ улаан лоолио усалдаг байсан гэсэн. Одоо өглөөд марталгүй үүнийгээ услах ажилтай. Хаая мартаад цаг жаахан оройтож услаад л явж байна. 

Амралт эхэлснээр 7 ширхэг лооль хураасан. Ээж идсэн. 

Энэ мэт тархинд л онол "шахаад" байх бус гар хөлийг нь хөдөлгөөд, ургамал амьтантай нөхөрлүүлдэг нь таалагддаг. 

Тэндээс ирээдүйн ногоочин, тариачин, малын эмч гээд л мэргэжилтэнгүүд төрнө. 

Хөөрхөн ургаад, ургац хураагаад байх юм аа. Өөрөө түүндээ бас хөөрхөн баясаад л. Нүд нь гялалзаад л. Эгдүү эгдүү. Эгч нар ч ийм л байсан дөө. Томроод л "надаас гараагүй юм шиг" л аашилцгаагаад байгаа болохоос. Ха ха. 

Том эгчтэйгээ ярихдаа энэ жижиг улаан лоольныхоо тухай ярьсан чинь эгч нь бас өөрөө тарьж байсныгаа эргэн дурсаад байдаг шүү. Хань ижил бэдэн хоёр бага сургуультай их олон жил нөхөрлөж байна өө. Зарим нэг япон хүмүүс гайхна өө. Ха ха. 

Яахав дээ, зулзагуудаа хол зайтай төрүүлсэн л хүн байгаа биз? Давуу тал ч бий, сул тал ч бий. Аливаа юм хоёр талтай. Алдаатай, оноотой, амьдрах гэж үзэж тарж л байна. Ооё, жаахан амьдрал ярьчих уу? За за ярьшиг, залхуу залхуу...

Халж байна ч гэж юүхэв. Даалгавраа хий, шингэн сайн уу, зурагт бага үз, өдөр нь ямар хоол хийж өгөх вэ? ...

Улаан лоолио сайн ид л гэхээс. Ха ха. 

Навч нь ингээд шарласан хэрнээ ургац өгөөд байна. Аминдаа энэ цэцгийн савыг нь харуулах гэж олон зураг оруулсан шүү. Дээш нь хөөрхөн сойж ургуулаад байгаа юм. Энэхүү цэцгийн савыг цаанаас нь сургуулиас нь бэлдэж өгнө. Төлбөрийг нь мэдээж дараагаар нь эцэг эхээс авна. Үдийн хоолны мөнгөтэй хамт банкнаас шууд шилжүүлээд авчихдаг. 

Үндсэн сурах бичиг үнэгүй, үдийн хоол төлбөртэй. Сар бүр мөнгө татагдана. Зарим нэг сарын төлбөр бага байвал дараа сарын төлбөртэй хамтад нь авдаг. 

Зээ нэг иймэрхүү домгийн шувуу үргээж эхэлсэн зуны амралт өглөөд улаал лоолио услах ажлаар эхлээд, өдөрт ганц нэг даалгавраа хийгээд, зурагт бас шагайгаад, гэрийн ажлаас хааяа нэг ногоо арилгаж, угаасан аяга таваг арчиж өгч байна. 

Зуны даалгаварт нь гэрийн ажилд туслах гэж байгаа юм. Манай хүн бодож бодож ногоо арилгах, аяга таваг арчих, тоос сорох гэж бичсэн. Тоосыг харин өдөр бүр сорж өгөхгүй л байна. Мартчихаад...

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Гар бөмбөг

Гар бөмбөг үзэх дуртай гэж. Харин олон удаагийнх нь тэмцээнийг үзэж чадаагүй. Яг яагаад үзэж чадаагүйгээ мэдэхгүй байна, мэдээгүй яваад байсан. Оройд нь зурагтаа аль болохоор унтраасан байхыг эрмэлздэг тул...

Сүүлийн хэдэн тэмцээнийг нь үзлээ. Урамтай сайхан байлаа. Байнга бэлтгэлтэй, байнга судалж, байнга хөгжсөөр байдаг улс тул техник ч тэр, ур чадвар ч тэр асар өндөр болжээ. Алга ташиж байна өө. 

Залуус нь ч хөөрхөн, царайлаг, хэдэн жилийн өмнөөс крашлаад эхэлсэн залуус ч байна. Шинэ залуу тамирчид ч орж иржээ. 

Гэснээс сүүлийн үед гар бөмбөг эх орны минь залуус дунд ихээхэн хүчээ авч байгаа юм билээ тийм ээ? Ёстой сайхан. Удахгүй азидаа тэргүүлдэг япон тамирчидтай өрсөлдөх болтугай гэж ерөөе.

Зулзага: Япон Монгол хоёр хоорондоо өрсөлдвөл та хэнийг дэмжих үү?

Ээж: Монголыгоо л дэмжинэ дээ.

Ийм харилцан яриа болсон. Зулзага минь ч монголыгоо "тусгайлан" дэмжинэ гэсэн. Хайр биз дээ? 

Гар бөмбөгт яагаад дуртай болсныгоо бодоод байхад аав минь залуудаа хальт тоглодог, дуртай болохоор юм билээ. Тэмцээн зохион байгуулагдахаар япон сайн байна шүү гэж мэгээд л сонин сайхан ярьдаг юм одоо ч.

Зулзагууд минь бас гар бөмбөг үзэх дуртай болох байх даа, ирээдүйд. Хэ хэ. ижий аав минь үздэг байсан тэ гэж ярилцаад л...

Гэснээс та нар хэнийг нь крашлаж байна, манай япон тамирчдаас. Би крашийнхаа зургийг орууллаа шүү. Миний багахан эгдүүтэй зулзага шиг харагдаад байгаа юм. Төстэй, хамар нь шонхойгоод. Хэ хэ. 

Бас нэлээд дэггүй талдаа тийм ээ? Царайлаг байгаа биз дээ? Царайны сайхнаар цай сүлэхгүй мэдээж. Чадварлаг тоглодог, хэлүүлэлтгүй мэдэж байгаа биз ээ, та нар...

Үндэстнүүдийн лигт нэг ч хожигдолгүй 12 түрүүлээд урьдчилсан шатандаа хожиж түүх бүтээлээ шүү дээ. Гайхалтай...

Ингэхэд хөл бөмбөг юу болсон бэ? Япон хасагдаад л тэгээд миний анхаарлын төвөөс гарчихсан. Ха ха. Японы баг байхгүй юм чинь ер нь хэн нь ч хожсон яах вэ? Миний хувьд. Хэ хэ. 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Зуны амралт

Домгийн шувуу үргээж зуны амралт эхлэв ээ, бага сургуулийн. Ахлах сургуулийн амралт хэд хоногийн дараа эхлэнэ. Мөн хичээл нь хэд хоногийн өмнө эхлэнэ. Арай л богино уу? гээд л эгч үглээстэй. Ха ха. 

Зуны даалгавраа хийгээрэй гэж үглэх ажил нэмэгдэв. Зулзага 8 сард хэд хоног монгол явах хөтөлбөртэй. Түүнээс өмнө зуны даалгаврынх нь ихэнхийг нь хийлгүүлгээд дуусгачих санаатай. 

Бага битгий хий, их битгий хий, өдөр бүр хий гэдэг уриатай энэ улсад гялс наана нь амжуулчихъя гэж бодохгүй, яг л өдөр тутамдаа хий гэсэн хэмжээгээр нь, цаг минутаар нь хийгээд байна. 

Сургуулиас нь цаанаас нь өдөр тутмын хуваарь бүхий цаас ирчихдэг. Түүнийгээ өдөр бүр хийх ёстой зүйлсээ хийчихээд улаан өнгөөр будаад явчихдаг юм. Яг л тэр дүр журмынхаа дагуу хийх гээд байна. 

Ээж болохоор наана нь шахаад хийлгэчих санаатай. Цаг үеийн, нийгмийн ялгаа гэж энэ. Ээжийн үед... Ха ха. 

"Өдөр бүр хий". Зарим нэг даалгавраа урьдчилан, түрүүлж хийж буй нь.

Гэснээс манай эндхийн хүүхдийн баг гээч зүйл байхаа больчихсон юм, энэ жилээс. Учир нь залуу эцэг эхүүд элдэв нийгмийн ажлаас төвөгшөдөөг болсон, хүүхдийн тоо цөөрсөн гэх мэт шалтгаантай. 

Бусад ойрхон баг хороонд уламжлал ёсоороо хүүхдийн баг тусдаа үйл ажиллагаагаа явуулж л байгаа л даа. 

Тэрхүү хүүхдийн баг гээч зүйл байхгүй болсон чинь манай энэ хавийн хүүхдүүдийн өглөөд гарч гимнастек хийх арга хэмжээ байхгүй болчихсон. Тэгэхээр өглөөд эрт босолгүй, амралт юм чинь гээд жаахан лазантрий болчих байх даа. 

Нэг бодлын хүүхдийн өдөр тутмын амьдралын хэв маягийг эвдэхгүй, өглөө эрт босч, орой эрт унтуулах үндэснийх нь хөдөлгөөн нь эвдэрчих талтай. Заримдаа ч хүүхдийг амраахгүй гэж боддог байсан бол одооны өндөрлөгөөс эрт босгосон нь дээр юм байна өө. 

Тэгж байж алсаараа эрүүл, цовоо сэргэлэн хүүхэд, ард иргэдийг бэлдэж байна аа л гэсэн үг тийм ээ? 

За тэгээд амралтын өдрүүдээр өдөр нь ямар хоол идүүлэх вэ? Зурагтаас хэрхэн хол байлгах вэ? гэх мэт асуудлууд тулгарна. Ээжийн санаа зовнилт нэмэгдэнэ. Аав ч яахав өглөө гараад л оройд. Өдөр нь хааяа утасдах байх, зулзага руугаа. 

Ингээд бодохоор л амжилттай яваа эр хүний ард чухам төлөвлөдөг, зохицуулж чаддаг, гүйдэг эмэгтэй хүн байдаг гэж үнэн тийм ээ? Өөрийгөө магтав. Ха ха. Мэдээж аав хүн хичээж, ажлаа хийж байгаа ч хойшоо санаа зовох зүйлгүй л ажлаа хийх боломжийг хэн хангаж байна вэ? гэдгийг л хэлэх гээд. Хо хо. 

За тэгээд зуны амралтаар ээж аавууддаа амжилт хүсье. Нэг их удахгүй л үүрнээсээ нисцгээгээд явна, хариуцлагатайгаар үүргээ гүйцэтгэе өө. Хэ хэ. 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Стратегич болцгооё

Сүүлийн үед Ө.Ганзоригийн оролцсон подкастыг сонсож байна. Гоё ярих юм өө. Зөв ч зүйлийг ярих юм өө. Крашлаад эхэлсэн. Олон ч залуусыг крашлаад чухам байна өө би ч. Ха ха. 

Үе тэнгийнх юм шиг байна лээ. Тийм байж сүрхий юм өө. Тэгэхэд би энд "хүүхдээсээ илүү гарахгүй" л байна. 

Гэснээс энэ "хүүхдээсээ илүү гарахгүй" гэж зэвүүн хэлц тийм ээ? Би энэ хэлц үгэнд дургүй. Хүүхэдтэйгээ зууралдана гэдэг чинь ирээдүйгээ өсгөж, бойжуулж байна гэсэн үг биз дээ? 

Хүүхэдтэйгээ тулж ажиллаж байна гэсэн үг биз дээ. Тэгэхээр бусдад ийм үг хэлэх гэж байгаа хүмүүс байвал үгээ залгиарай гэж хэлье. Энэ мэтчилэн бүсгүйдээ, ээжүүдийг хэмлээд байх юм бол хойшид хүүхэд гаргах эмэгтэй хүн цөөрнө шүү, Одоохондоо ч яахав одон энэ тэрээр аргалаад байж болох ч. 

Ирээдүйд улам л зардал, өртөг өснө. Нэг хүүхэд төрүүлж, өсгөхөд улам бүр л их мөнгө хэрэгтэй болно...

Яахав, над шиг ингээд өөртөө тоглоом шоглоомоор бол яахав хэлж болох юм. Үе үе өөрийгөө ингэж хурцалж байх хэрэгтэй ч юм шиг санагддаг юм. 

Хаа очиж Ө.Ганзориг эмэгтэй хүмүүсийн нөр их хөдөлмөрийг үнэлдэг юм билээ. Хариуцлага өндөртэй хүмүүс эмэгтэйчүүд, ялангуяа өрх толгойлсон эмэгтэйчүүд гэж хэд хэдэн ярилцлагандаа хэлсэн байна билээ. 

Эрчүүдийн хариуцлагаас зугтдаг, архи, тоглоом зэрэгт амархан донтож байна, хариуцлагатай байцгааяа гэж их хэлдэг. Үүнтэй би санал нэг байна өө. 

Мөн эцэг эхийн хариуцлага, санхүүгийн сахилга батын чухлыг хүмүүст ойлгуулчих гээд л үзээд байх шиг. Хэрэв та хүүхэдтэй болсон л бол түүнийхээ боловсролд зориулж хадгаламжтай бол, одооноос хадгаламжтай бол гээд л...

Халуунд хүйтэн "ундаа" л аминд орж байна шүү. Хи хи. 

Үнэн тийм ээ? Би ч яриаг нь сонсоод "нээрээ л тийм шүү", зулзагуудынхаа сургалтын төлбөрийг одооноос цуглуулахгүй бол? гээд л их зүйл бодож байна өө. 

О.зулзага ч яахав ямартай ч эрт төрүүлснийх өөрийнхөө танагтай насан дээрээ их сургууль төгсгөчихлөө. Үргэлжлүүлээд сураад, төгсөж өгөхгүй л байгаа болохоос. Ха ха. 

Одоо ахлах ангийн зулзага гуравхан жилийн дараа оюутан болоод л, үүрнээсээ ниснэ. Эхний алхам, ахлах ангийн зулзагатаа хадгаламж үүсгэх. Огт байхгүй гэж хэлэхгүй л дээ. Сар бүр тогтвортой мөнгө хадгалах. 

Бага ангийн зулзагадаа одооноос мөнгө хадгалахаар ахлах сургууль төгстөл нь бас ч гэж гайгүй, ямартай ч их дээд сургуулийх нь эхний хэдэн ганц хоёр жилийн төлбөрийг бол цуглуулчих байх тийм ээ. Яагаад эхний ганц хоёр жил вэ? гэхээр жил ирэх тусам мөнгөний үнэ ханш унаад, юмны үнэ өсөөд гээд л...

Насаараа л мөнгөнд дурлаж амьдрах юм шиг байна дөө. Та бүхэн яаж байна? Мөнгөнд дуртай л биз дээ? Ха ха. 

Сонсож үзээгүй хүмүүс байвал Ө.Ганзоригийн яриаг сонсоод үзээрэй. Ютүбээр зөндөө байна лээ шүү. Блогийг ньч  уншина даа. Байнгын зочин нь болно оо...

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Хөгжмийн эгшиг

Зээ хө багадаа уншиж байсан номоо дахин уншив. Хэдэн жилийн өмнө аавындаа очихдоо хуучин хэвлэлийг нь авчирсан л даа. Сүүлийн ганц нэг хуудас нь байдаггүй. 

Унших сэдэл төрөлгүй явсаар... 

Интерномын 2+1 урамшуулал худалдаагаар нэг ном минь дуусчихсан байсан тул оронд нь энэхүү шинэ хэвлэлийг нь худалдаад авчихсан. Үнэ нь ч яг тэр байхгүй байсан номын үнэтэй адил байсан. Ашгүй минь гээд л худалдаад авчихсан. Хэ хэ. 

Хуучин номоо яасан бэ? гэхээр дүүдээ өгчихсөн. Дутуу байна шүү дээ гэхээр нь төгсгөлийг нь өөрөө яриад өгчихье гэж бодоод л сууж байна. Ха ха. 

За тэгээд сүүлийн үед номнуудаа их зоригтойгоор барьж авч уншиж буй тул шууд л сонгоод уншлаа. Дууслаа. Сэргээлээ. Сэтгэлийн таашаал эдэллээ.

Эхэндээ ч огт уншиж байгаагүй ном мэт л байлаа. Гэтэл нэг үйл явдлыг уншаад л шууд санаж эхэлсэн. 

Эвий минь, эвий минь Янжинхорлоо бүсгүй галт тэргэнд дайруулчихдаг хэсэг... 

Сайнбилэг залуу хайрт бүсгүйгээ алдчихдаг, өнөөх л "Арван ембүү хараад алгаа тосдог аав уу даа" гэдэг дуунд гардаг шиг аав нь охиноо хятад залууд хүчээр эхнэр болгон өгөөд явуулчихдаг аав нь "галзуурчихдаг", охиноосоо хойш нэг их удалгүй хадан гэртээ явчихдаг хэсэг... 

Энэ хэсгүүд бага насны минь тархинд хадагдан үлдсэн байж ээ. Бага насны минь ой тоонд үлдсэн хэсэг гэж бас л агуу юм аа. Яаж ийгээд л агуулга нь тархины минь тэртээ доор орших архиваас гараад ирдэг юм байна. Ай хүний тархиа гэж...

Хаа очиж нэг таалагдсан нь Сайнбилэг залуу очсон газрынхаа хэл усыг нь гойд сайн суралцдаг нь. 

Учир нь гадаад дотоодод оччихоод тухайн газрынхаа хэл усыг нь суралцаагүй, сурах гэж мэрийгээгүй олон жилийг өнгөрүүлсэн байдаг хүмүүс байдаг даа. 

Би ч өөрөө тэдгээрийн нэг төлөөлөл. Яахав их сургуульд хальт сураад ирсэн юм болохоор огт сураагүй гэж хэлэхгүй ч гүнзгийрэн судалсан уу? гэвэл ичмээр дамшиг дөө. 

"Хөөрцөгдөх" гэдэг үгтэй таарав. Цай сүлэх, самрахыг хэлдэг шиг байна. Нутгаасаа хөөрцгөө авч гаран, харийн нутагт өтгөн сайхан сүү хөөрцөгдөж уухаар хөлс нь гараад гээд л гарна. 

Хань ижилдээ нэг сайхан цай хөөрцөгдөж өгдөг юм билүү? гэж бодов. Хэ хэ.

1965 онд хэвлэгдсэн бүтээл Монгол улс НҮБ-д элссэний 4 жилийн дараа хэвлэгдэж. Мэдээж тухайн цаг үе, нийгмийнхээ тогтолцооны тухай бичиж байж ном, зохиол бүтээлээ хэвлүүлдэг байсан биз? Хэдий тийм ч монгол хөдөөний ахуй, сонин содхон агуулга, зүйлс, монгол хүмүүний мөс сайтай зан чанарын тухай уншдаг тул дээхний зохиолд дуртай.  

"Зовлонгоос ангижрах гэж оролдох нь өөрийн толгой дээр өөрөө бас нэг шаналгаа нэмэхээс өөр юу ч болохгүй."

"Төрсөн газрын шороо алт." 

Ойр ойрхон эх орондоо оччихдог сайхан цаг үед амьдарч буй тул дээрх үгний утгыг нэг их ухаж төнхөхгүй л байх шиг би ч...

"Гуньж гутах нь үнэндээ хүнд саруул сайхан бодол өгдөггүй."

"Дэлхий сугаа хавчих" гэж хэллэгтэй таарлаа. Орчин тойрон уйтай санагдах гэдэг агуулгатай шиг...

"Алтан дэлхий сугаа хавчсан биш" гэж хэлдэг юм байна. Би өдийг хүртэл таарч байгаагүй санагдах. Бага уншдагтай минь л холбоотой байх тийм үү? 

Зузаан номоо зориглоод унш гэж хэлье дөө, одооны энэ өндөрлөгөөсөө. Хэ хэ. Одоо нэг зузаан ном хараа булаагаад л байж байна. Бүр 2 ч дэвтэр юм аа. Намар жаахан амсхийхээрээ барьж авна даа. 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүьсе. 

Шүүх ажиллагаа

7 сард өөрийн саналаар уншив.  

Зохиолчийн нэг номыг уншсан нь ихэд таалагдсан тул энэ номыг уншихаар шийдсэн. Ямар ном байсан бэ? гэхээр "Аавдаа бичсэн захидал". Агуулга бол үнэн "айхтар" байсан. Аав хүмүүс, аав болох гэж буй хүмүүс, заавал аав гэлтгүй ээж ч уншсан байхад илүүдэхгүй агуулгатай байсан. 

Интерномын 2+1 урамшуулал худалдаагаар худалдаж авсан. Хэд хоног судална аа. Ямар ном худалдаж авах уу? Номын клубын минь төлөвлөгөөт ном байна уу? Гэх мэтээр хэд хэдэн номын дэлгүүрийн цахим хуудсаар байн байн орж гарна. 

Зарим нь онлайн худалдаандаа байгаа гэж харагддаг ч яг дэлгүүрт орохоор нь алга аа гээд л...

За тэгээд гүйгээд өгчих хүн хайна. Төлбөрийг нь урьдчилан төлөөд өгчих хүн хайна гээд л. Хэ хэ. 

Сонгосон ном минь бас л адармаатай агуулгатай байлаа. Ха ха. Яг хэнийг, яг яагаад, яг яах гэж, яг ямар шийтгэл оноох гээд байгаа юм? 

Ойлгомжгүй ойлгомжгүй...

Ойлгомжгүй явсаар байтал ном минь төгсөв. Ямартай ч зохиолын гол баатар минь "цаазлуулчих" шиг болсон. Үл бүтэх, үл таних, гүйцэтгэгч хоёр залууд. 

Сүүлийн амь нь тасрахдаа "Нохой шиг" гэсэн ичгүүртэй нөгөө ертөнц рүү явчихсан нь жаахан тиймхэн байлаа. 

Зохиолч маань зохиолоо дуусгаж чадалгүй таалал төгссөн болохоор ч тэр юм уу? Төгсгөлгүй төгсчихсөн байх. 

Шүүх, эрх мэдэл, шударга ёс, шийтгэл, захайрал, ялзрал, бүлэглэл, давхарга, нийгэм гээд л илэрхийлээд байх шиг, цаад хэлэх гэсэн санаа нь. 

Угтбаа банканд нэлээд томоохон албан тушаалд ажилладаг ноён К. Нэг өглөө сэрэхдээ л гэмт хэрэгтэн, сэжигтэн болчихдог. Ямар хэрэг хийснээ мэддэггүй, учрыг нь олчих гээд нэлээд явна. Учир битүүлэг үйл явдалтай их таарна. 

Эрүүл бус гэмээр хүмүүстэй ч учирна. Сүүлдээ өөрийгөө эрүлл бус юм болов уу гэж бодоход хүрнэ. 

Хүнийг ингэж л дарамталж, мангартуулдаг байхдаа гэж бодохоор...

Гэхдээ байна аа, эх орны минь шүүх, цагдаагийн байгууллагын өнөөгийн дүр төрхтэй төстэй ч юм шиг, эсвэл манайхныг шоглоод хэлчихсэн ч юм шиг санагдсаныг нуух юун. 

Аминдаа буруугүй гэдгээ нотлох гэж гүйсээр байна. Энэ бүхэн нь улам л утгагүй, авцалдаагүй, уулзсан учирсан хүмүүс нь цаагуураа нэг тийм харагдахгүй утсаар нягт холбогдчихсон мэт...

Шүүгчид нь, өмгөөлөгчид нь нэг тийм хүнд сурталтай хүмүүс.

Мөн түүнээс өмнө сэжигтэн болчихсон хүмүүсийн байр байдал бүр нэг үхээнц, галгүй, цоггүй, цөхөрсөн нэгэн болчихдог нь ил тод...

"Гэм буруу өөрөө шүүхийг урин дууддаг."

"Шүүхийн түшмэдэд жирийн ард иргэдтэй хэл амаа олоцох чадвар дутмаг."

"Хүнийг үглэж зэмлэнэ гэдэг нэмэр багатай л даа." 

Энэ санаа бол "Аавдаа бичсэн захидал" номд бас гардаг...

"...өөрийн гэм буруутай эсэхэд толгойгоо гашиглгаж суух биш, харин аль болох давуу талынхаа тухай бодох хэрэгтэй."

"Нягталж үзэлгүйгээр бусдын үгэнд шууд бүү итгэ."

"Шүүх хүнээс юу ч гуйж хүсдэггүй юм."

"Миний одоо хийж чадах гац зүйл гэвэл эцсээ хүртэл эрүүл саруул ухаанаа алдахгүй байх." 

Хэдэн жилийн дараа дахин сөхөж үзмээр санагдав. Толгой руу минь ёнк гээд л орох байх өө...

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Баяр наадмын мэнд ээ

Сайхан наадамлаж байна уу? Одоо ч тэгээд олон олон найр наадам үргэлжлэх байх даа. 

Би их даруухан баярласан. Даруухан гэдэг нь нүүрномдоо элдэв шүүмж түгээгээгүй. Өмнөх жилүүдийн наадмын бичвэрүүдээ харахаар "Гончигсумлаа минь, ямар ч их бурдаг юм? Мэдэхгүй сэдвээ ч бичих юм." Хэ хэ. 

Энэ жил энэ алдаагаа зассан гэсэн үг. 

11-нд нь гэрээрээ хуушуур хийж идэв. Хар халуунд орж гарах хүсэл ч алга байлаа. Номоо уншаад, гэртээ өнжсөн. 

Монголд идсэн битүү шөл

12-нд суугуул нутгийнхаа төв номын санд эх орноо сурталчлах ажилтай байж таарсан. Олон жил хийж байгаа ажил юм болохоор дажгүй л даваад гарсан. Хүүхдүүдэд голцуу таниулах ажил тул нэг их хүнд сэдвээр ярихгүй нь амар. 

Ажлаа дуусгаад, гэртээ ирсэн чинь ядарсан байсныгаа мэдэв. Өдөр барагтаа унтдаггүй хүн чинь өдрийн унтлага хийв. Би бодохдоо өмнөх өдрийн хуушуурыг боловсруулж шингээх гэж гэдэс ходоод минь хамаг энергээ зарж байна даа гэж бодсон. 

Өдөр нь тэгээд ч үлдсэн хуушуураа халааж идсэнийг ч хэлэх үү?. Орой нь хоол хийгээгүй. Манайхан өөр өөрсдийгөө болгож байх шиг харагдсан. Зулзага хоол хийхгүй юм уу? гэж аюумшиггүйгээр асуусан. Ха ха. 

Бусад нь ч чимээгүй л байсан. 

Өглөө өдөр оройгүй мах идэж байдаг хүмүүсийн ходоод гэдэс яаж тэсдэг байна аа? гэж боддог болсон шүү. Хамаг эрч хүчийг чинь хоолоо шингээхэд зарцуулчихдаг гэсэн шүү дээ. Тэгээд л ном уншмааргүй, хичээл хиймээргүй санагддаг байх ньь их идсэний дараагаар. Лазантрий хөдлөөд л, шууд л хэвтээд өгмөөр болдог доо...

Орой нь бөх жаал харав. Хүмүүс шуугилдаад л явах юм. Тэгэхээр нь хэнийг ч танихгүй хэрнээ харна аа. Хэ хэ. 

Орой ч унтаад өгсөн л дөө. Юун үзүүр түрүү харах. Өглөө босоод л нүүрномоос мэдсэн. Тэртэй тэргүй дараагаар нь мэдчих юмыг нойроо хугаслан байж үзэх шаардлага алга дөө гэж бодсон. 

Эрүүл мэнд чухал гэж үздэг насан дээрээ иржээ... Насны намар хаяанд...

Элдэв хэрүүл уруулгүй, шүүмжгүй аятайхан нээлт болсон шиг байна тийм үү? Би ч хэрэг болгож үзсэнгүй л дээ...

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Эхийн санаа үрд

Эх орноосоо юу голцуу авчирдаг вэ? 

Та нарынх юу вэ? 

Минийх болохоор байна шүү дээ. Зурагнаас минь харна уу? 

Салхи шиг очихдоо эхний өдөр буудалласан зочид буудалдаа ижий аавыгаа хүлээлгэчихдэг. Япон хүмүүстэй хамт ирэхдээ хүмүүсээ өрөөнд нь оруулчихаад, ирээрэй гэж бичээд ирүүлдэг юм. 

Энэ удаад эхний өдөр би ганцаараа түрүүлж буугаад, зочид буудалдаа хүрсэн болохоор охиныгоо очтол та хэд минь очоод хүлээж бай л гэлээ. 

Бүр 20-д жилийн өмнөөс л би зочид буудалд бууна, гэрийнхэн минь зочид буудалд ирж бэлгээ солилцоно. Хэ хэ. 

Корона гараад бид эх орноосоо ааруул, борц зэргийг авч чадахгүй болоод нэг хэсэг бүр дутагдаад. Түүнээс хойш ихэвчлэн цагаан идээ л авдаг болсон доо. 

Харин борцыг хилээр гаргахыг хориглосон тул захихаа больсон. 

Ижий минь охиныхоо дуртай зүйлийг хийж ирнэ. Би чинь оройн цагаар ихэвчлэн буудаг тул "өө тэгж ажил болоод хэрэггүй ээ" л гэдэг. Тэгэхээр ижий аав хоёр минь гомдчих гээд байдаг болохоор нь за амсах төдий хийж ирээрэй л гэдэг юм. 

Хайлмаг. Эхний зурган дээрх ягаан савтай нь энэ хайлмаг. Өглөөдөө зочид буудлын өглөөний цайгаа уухаасаа өмнө эрт босох тул усаа уучихаад л нэг зүсэм талхан дээр хуруу зузаан хайлмаг түрхэж идээд л гардаг гэж байгаа. 

Өег гэж юүхэв...

Хатаасан бяслаг. Тун чиг дуртай. Үүнийг ижий аав 2 минь өөрсдөө бэлдэнэ. Бяслагаа худалдаж авна. Учир нь өөрсдөө малгүй тул. 

Тэгээд жижиг жижиг зүсээд хатаана. Хатаахдаа үе үе эргүүлж тойруулна. Тэгэхгүй бол дорхноо хөгц үүсчихдэг юм. Жаахан л чийг авах юм бол шууд хар хар толбо үүснэ. 

Тэгэхээр орж гарах ажилгүй, гэртээ байх өдрүүдээ сонгож хийнэ. Нэг ёсондоо ажлаа төлөвлөнө. Хэ хэ. 

Үүнийг нь би гэртээ авч ирээд хөлдөөгчиндөө хадгална. Бага багаар гаргаж ирээд амандаа хийчихнэ. Аманд, шүлсэнд зөөлрөөд, амт гэж тансаг. 

Гэртээ бол ганцаараа шахуу иднэ. Хань ижил дуртай ч, намайгаа ид гэж боддог юмуу? Нэг их идэхгүй л байх шиг байдаг юм. Би үлдээхгүй бол болохгүй шүү дээ гэж бодсон хэрнээ гар минь өөрийн эрхгүй л явчихсан байдаг. Тэгээд нэг мэдсэн дуусчихдаг. Гэмийн мэдрэмжтэй хэсэг явна. Ха ха. 

За тэгээд бас бус захиж бэлдүүлээд, авчирдаг зүйлсээ дараа танилцуулахыг хичээнэ ээ. Би өөрөө ажлаар явдаг тул хүмүүсээ харж хамгаална гээд өөрийн хувийн юмаа хийгээд явж болохгүй тул ингэж гэрийнхэндээ урьдчилаад захьчихдаг юм. 

Бие хамгаалагч л хийнэ шүү дээ, япончуудтай хамт явахдаа. Хэ хэ. Тэгэхгүй бол манай хулгайчид чинь эд нарыг өлхөн дөнгөнө шүү дээ тийм ээ? 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Цаанаа л амттай

Эх орондоо салхи шиг нисэж очиж ажиллахдаа хуушуур голцуу хоол идэв. Аминдаа хамт явсан залуустаа монгол хоол идүүлчих санаатай. Хуушуурыг ихэнх япон хүмүүс амттай гээд, зарим нь бүр дурлаад захиалга өгч, хийлгэж иддэг юм, энд. 

Энэ Чингисийн хүрээн дэх өдрийн хоол. 5 хуушуур ирсэн. Бүгд ийм том далбагар. Хэ хэ. Тавуулаа явсан юм, нэг нэгээр нь амаа олохгүй л идэв. Манай хэд бас намайгаа мэддэг, зураг аваарай гэж ирээд л. Хөөрхөн. 

Амьдарч буй цаг үе нь ч нөлөөлдөг байх, хоолны зураг авахад нэг их төвөгшөөхгүй болсон байна лээ, энд тэнд явахад. 

Хаа очиж гурил нь нимгэндүү, шажигнасан амттай. Би зузаан гуриланд тийм ч дуртай биш. 

Бидний гэртээ хийж иддэг хуушуурыг бодвол махны хольцонд ногоо бага. Бид ч энд байцаа, лууван, гогод, сонгино, саримс, гоньд гээд л хольдог юм. Би бол бүр дан ногоотой хуушуур хийж идмээр л байдаг. Гэрийнхэн таалдаггүй л болохоос...

Нэг япон калуу маань нэг монгол сурагчаас цуйван гэдэг үг сурсан юм билээ. Бодвол дуртай монгол хоол чинь юу вэ? гэхээр нь мань хүн хэлсэн байх. Хэ хэ.

Тэгээд тэрний дуртай хоол цуйванг идэж үзмээр байна гээд захиалсан. Хаа очиж ногоо ихтэй байсан. Надад таалагдсан. Чухам монгол эрчүүдэд яах юм байгаа юм? Ха ха. 

Гэснээс ойрд цуйван хийж өгөөгүй юм байна. Бодвол идмээр л санагддаг байх даа? Өөрөө хийгээд идэж бас болно тийм ээ? Хо хо. 

За наадам ч дөхлөө. Дугуй хуушуур хийж чадахгүй улс чинь гэрийн хуушуураа л хайрч идэх байх даа. 

Гэхдээ би энэ халуунд хуушуур хайрмаагүй байна  өө. Би монголд урьдчилаад зөндөөг идчихсээн гээд л номоо уншаад сууж баймаар байна өө. 

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Багт хүний намачнлал

5 дугаар гуравхан ном уншсан байна. 6 дугаар сардаа 4 ном. 7 дугаар сардаа 5 ном унших төлөвлөгөөтэй. Учир нь 1 ном дутуу уншсаныгаа нөхөх санаатай. мөн сард дор хаяж 4 ном уншина гэж төлөвлөснийгөө аль болох тасалдуулахгүй байх санаатай. 

Ном унших тал дээр сахилга баттай явчих санаатай. Ганц зүйл дээр ч гэсэн дээ, тийм ээ? Мөн сүүлийн үед бас нэг зүйл дээр сахилга баттай хандах гэж оролдож буй. Оройн 18 цагаас хойш хүнд хоол идэхгүй байх санаатай. Хичээнэ дээ...

7 дугаар сарын эхэнд буюу 4 хоногт уншиж дууслаа. Галт тэргээр ирж очих нэг ажилд явахдаа цүнхэлж яваад уншсан нь, мөн уг ном жижиг ном байсан тулдаа гараагаа амжилттай эхлэв. 

Бас л өвөрмөц ном уншчихлаа. Сүүлийн үед уншаад байгаа номнууд нэг тийм зэвүүн, өвөрмөц, ойлгоход хэцүү номнууд байна өө. Ялангуяа энэ дэлхийн гэгдэх, чухам том шагналтнуудын номнууд нь. 

Түүнээс монгол зохиолчдын номнууд нь, түүн дотроо эртний зохиолчдын номнууд урамтай. Нэг ёсны бясалгал болоод л явчихна. Хэ хэ.

Мишима Юкио гэдэг зохиолчийн "Багт хүний наманчлал". Би энэ хүний нэрийг үнэнийг хэлэхэд сонсож байгаагүй ээ. "Ном уншдаггүй"-г минь хэлээд, гэрчлээд буй хэрэг. 

Мөн дээхэн үед зохиолчид нь нэг их сонин байгаагүй ээ. Номын агуулга л чухал байсан. Харин номын клубийнхэнтэйгээ учирснаас хойш тухайн номын зохиолч нь, орчуулагч нь, редактор нь гэх мэт хүмүүсийн анзаардаг, ядаж л нэр усыг нь тогтоодог болж эхэлж л байна. Дэвшил мөн биз дээ? 

Мишима Юкио өөрөө их өвөрмөц хүн байж. Санаа, үзэл бодол, мөн бэлгийн чиг хандлага нь гээд л...

Уг зохиол нь ч түүний намтарчилсан бүтээл юм байна. Бэлгийн чиг хандлагынх нь адармаатай мэдрэмжийн тухай гарна. Энэхүү бэлгийн чиг хандлагын асуудал хүний, бусдын, надад хамааралгүй асуудал биш тийм ээ? 

Жишээ нь хөвгүүдийн гар хангалга...

Мэдээж охид ч мөн гар хангалга хийнэ. Хүн болгон л хийдэг гэсэн...

Хэрэв миний зулзагууд ийм хандлагатай болчихвол яанам билээ? гэж боддог л юм, үе үе. 

Энэ талаар нэлээд задгай бичдэг хүн бололтой юм. Бусад зохиолыг нь уншаагүй болохоор яг таг хэлж мэдэхгүй л байна. Ирээдүйд уншиж үзэх зохиолчдынхоо тоонд оруулна аа. Мартчихсан явж байх вий...

"Адын зүйл бүгд хүний дотор бий болон, өөрөөс нь халин гарч, хүнийг хязгаар бүхий зүйл рүү үлдэн хөөдөг тогтворгүй зүйл." Стефан Цвейг

Түүх, домогт гардаг баатрын нэрс, газрын нэрс нэлээд гардаг. Ихээхэн уншдаг хүн байжээ. Мэдээжийн хэрэг байх тийм ээ? 

"Орчин үеийн шинжлэх ухаан технологи, орчин үеийн менежмент, олон шилдэг тархины зүйтэй санаа оноо бүхэлдээ нэг зүйл рүү, "үхэл" рүү илгээгдэнэ."

"...Хайртай хүнээ шийтгэхэд хүрсэн золгүй үедээ л эмэгтэй хүн хүчтэй болдог."

Энэ үг их үнэн юм шиг санагдав. Учир нь сүүлийн хэдэн сарын миний мэдрэмж...

"Юу ч мэдрэхгүй байх хүчтэй өвдөлттэй адил..."

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Гэрэлт цох

Гэрэлт цорхой үзсэн юм. 6 дугаар сард...

Уламжлалт бичлэг. Үе үе ингэж зураг оруулаад бичдэг байх шүү. Түрүү жил бичсэнээ мартчихаж ээ. Хэ хэ. 

Хань ижил их ач холбогдол өгч жил бүр биднийг авч явдаг... Ингээд харахад царай муутай хар хорхой байгаа биз? Хэ хэ.

Бусад монголчуудаа ч уриалаад, санал болгоод, боломжтой үедээ хамтдаа дагуулж явдаг.

Жилээс жилд тоо нь цөөрөөд гэж ярьдаг юм. Зарим газар хамгаалалтдаа аваад, өсөж үржихэд нь анхаардаг. Бөгс нь гэрэлтдэг. Байгалийн бас нэгэн гайхамшиг тул хүмүүс сонирхож, хөөрхнийг нь, өвөрмөцийг нь гайхан шогшдог байх...

Тайлагдашгүй нууц их юм даа, тийм ээ? Энэхүү цэнхэрхэн бөмбөрцөг минь.

Бид ч гэрэлтдэг нь хачирхалтай санагдаад, гартаа ингэж ойрхон барьж үзэж, хорвоотой танилцдаг. Ялангяуа бага зулзага ихэд сонирхоно.

Бороо хур сайтай жил илүү үрждэг шиг санагддаг. Угаасаа голын эрэг дагуу чийгтэй газар өсөж үрждэг юм билээ. 

Ирэх жил ч явна даа... Уул усны ойр нь.

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Дангаар нь, хатуугаар нь

Нэг зүйл бичих гээд өө. 

Насны ангилал нь жаахан ахиад ирэхээр монгол эрчүүд энэ хатуу архиа дангаар нь уух юм тийм ээ. Хажууд нь шар айраг, улаан дарс гэх мэт зүйл харагдсангүй. Эцгийн эрхт ёс ханхалсан арга хэмжээ байлаа. 

Бүсгүйчүүдэд зориулсан уух юм нэг ч байхгүй шүү. Түүнээс эмэгтэй хүмүүс бараг тал нь шахуу байсан юм.  

Нэг оройн арга хэмжээнд 39 хэмийн алкохолтой архиар шахуулж өгөв өө, япон залуус маань. Би ч тэд нартаа санаа зовж л суулаа. Би өөрийнхөө хундгандаа гялс цэвэр ус хийж аваад ууж байна өө гээд л суусан. Ха ха. 

Тэгэхгүй бол үхнэ биз дээ? Тэгээд ч би өнгөрдөг зунаас хойш архины төрлийн зүйлсээ эрс багасгасан. Гэртээ оройд уудаг байсан улаан дарсаа уухаа больсон. Хааяа ажлынхантайгаа орж гарахдаа л ууна. 

Тэгсэн нэг монгол залуу ирээд "Чи минь ууж байна уу? Аль вэ? Нэг татчих" гээд хажууд зогсоод байдаг. Ха ха. Хийж тавьсан усаа ярвайж ирж татчихаад, дахин хундагалуулаад талыг нь жинхнээсээ ярвайж ирээд л уув. Дотор халуу шатаад л явчихсан. Хо хо. 

Энэ зурган дээрх архиар дагнасан. Хэдэн ч шилийг цааш нь харуулсан юм, бүү мэд. 

Хорондоо маргааш нь дуртай шар айргаа уусан ч байж магадгүй шүү би. Хи хи. 

Эмэгтэйчүүд биднийг энэ хатуу юмнаасаа уу гээд шахахыг бас яана. Ингэж хатуу юм замбараагүй уучихаад элэг, ходоод гээд л өвдөхөөрөө хажуудахдаа туниад, асарсангүй, халамжилсангүй гээд, тийм ээ? 

Мөн бусдын жишээнээс харж байхад эрчүүдийнх нь ээж аав, ах эгч, дүү нар нэг ёсондоо хадмууд нь эхнэрийг нь нэг ёсондоо бэрийгээ буруутгаад, нөхөртөө халамжгүй, хүйтэн хөндий, хатуу чанга гэх мэтээр ар худрагаар нь муулаад явах...

Харин ч гудамжинд хөөгөөд гаргачихалгүй, үр хүүхдийг нь тээж төрүүлээд, асраад, хүмүүжүүлчих гээд ад болоод явж байгаад нь талархаад, бэртэйгээ хамтдаа хүүтэйгээ ярилцаад, хамтдаа донтрлтоос нь салгах гэж үзэхийн оронд тийм ээ? 

Тэгээд айл болгонд нэг "уудаг гар" байдаг. Тэр хүний ард хэдэн ч хүн сэтгэлээн чилээж байдгийг өнөөх уудаг гар нь мэддэггүй юм уу? Ойлгодоггүй юмуу? Хүсдэггүй юм уу? 

Миний кофе уух хүсэлтэй минь адил "дон" гэж ойлгоод байгаа ч...

Одоо бүгдээрээ энэ хатуу архиа арай жаахан хэмийг нь багасгаад, хааяадаа нэг уудаг соёлтой болмоор байна өө тийм ээ? 

Одоо тэгээд наадам ч дөхөж байна. "Айраг"-аан сайн уугаарай.

Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье.