Амттан

Амттанаа багасгах хэтийн зорилготой ч чадахгүй л явна.

Энэ өнөөх ажлын газрын хоёр хятад хүүхний арай залуухан нь хийсэн бялуу. Мэргэжлийн шүү дээ. Угаасаа сургууль соёлыг нь төгссөн гэсэн. Байсгээд л хийж авчирна.
Хулууных гэсэн шүү. Чимэглэл болох усан үзэм нь зүрхэн хэлбэртэй болоогүй ээ бас.

Ингээд дээрээс нь харахаар усан үзэмний зүрхэн хэлбэр нь харагдаж байна уу?

Би гэртээ бас ингэж хийж сурах юмсан гэж мөрөөдөж явсаар байтал том зулзага хийгээд сурчих шиг боллоо. Тэгэнгүүт нь залхуураад хийж сурах минь гэж бодохоо байсан. Охидтой хүн охидоо л зараад байхаас. Хэ хэ.

Зиак энэ хамгийн дуртай амттан минь. Гэхдээ яг энэ чоко биш л дээ. Чоко бол какао ихтэйгээс нь шилж сонгож байгаад авч идээд байгаа. Энэ зураг дээрх бол нэг дор гурван янзын амтыг мэдэрнэ гэсэн үг.

Какао 70, 77, 85-тай. Би бүр 90-тэйг ч идэж чадна. Хэ хэ. Одоо бол сүүтэй энэ тэр гэсэн нь нэг их амттай санагдахаа байсан байна лээ.


Аа бас дотроо дарстай нэг чоко байгаа. Дараа зургийг нь авч оруулна аа. Би гэрийнхнээсээ нууцаар иддэг шүү. Та нар хэлчихэв ээ. Учир нь би чинь хөхүүл ээж шүү дээ. Одоохондоо алкахолын төрлийн ундаа хориотой.

Гэснээс би алкахол хэрэглээгүй хоёр ч жил болох гэж байна. Ай ямар их тэсвэр тэвчээр вэ? Бурхан минь. Дутагддаг бол дутагдахаар их хугацаа яа. Хэ хэ.

Ижий аав минь уншвал ч сэтгэл санаагаар унахаар л зүйл биччихлээ. Ккк

Тэгж байгаад нөхөж ууна шүү гэж дэргэдхээ айлгаад базаад л сууж байна. Нээрээ халуун вино ууж үзмээр санагдаад болдоггүй ээ. Халуун вино ууж үзээгүй хөөн, тэгээд л ууж үзмээр...

За та нар минь ч бас амттанаа тааруулаад, шинэ жилийнхээ гоёлын даашинздаа багтаарай. Энд ямар даашинз энэ тэр гэх биш, бондгор байсан ч хамаагүй байгаагаа өмсөөд л хуучин оноо мартах ёслолд ордог болохоор амар шүү дээ.

Бүгдэд нь амжилт...

Амьд явах урлаг

Амьд явах чинь өөрөө томоохон урлаг юм аа.

Өнгөрдөг өвөл найзаасаа авсан номоо одоо л уншиж байна. Дууссан л даа.

Алга болсон саруудад юу хийснээ тайлагнаад байгаа ухаантай шүү дээ.

За тэгээд СБА шүү. Ха ха. Энэ үгний утгыг сүүлд ойлгосон шд. Эхэндээ ч Сүхбаатар аймаг энэ тэр гэж уншаад л, хохо.

Тэгсэн чинь "Сонирхолгүй бол алгасаарай" гэсэн утгай юм билээ шүү, та минь ээ.

Номын тухайд гэвэл яаж ийгээд нийгэмтэйгээ зохицоод амьдарчихгүй дээ, хосууд маань л гэж бодогдсон. Орос орон ч бас л айхтар ширүүн хэлмэгдүүлэлт явагдсан л байгаа юм. Мань мэт нь олж мэдэхгүй, уншихгүй л яваад байсан болохоос.

Дэлгэрэнгүй сэтгэгдэл энэ тэрийг нэтээс хайгаад уншаарай. Надад бол таалагдсаан. Ихээ олон жилийн өмнө хэн билээ дээ нэгэн блогоос тэмдэглэлийг нь уншаад, авч унших юмсан гэж бодоод, дэвтэртээ монгол руу захь гэж бичсэн байсан юм.

Байнга ном өгч явуулдаг найз нөхөд, ээж аав, дүү нартаа баярлалаа. Ахиад зөндөө ном ээлжээ хүлээгээд бичээстэй байгаа шүү. Хи хи.

Хайртай шүү. Ачийг нь байнга санаж явна аа...

Бүгдэд нь амжилт...

Өвлийн идэш

Өвлийн идэшээ бэлтгээд л түмэн завгүй.

За энэ "идэш"ээ бэлдсэн оройдоо чанаж идсэн нь гэдэг зураг. Хэ хэ. Яаж монголд байгаа хүмүүсээс дутахав.

 Хань ижил ан хийгээд байгаа. Буу шийдэм бариад л. Худлаа худлаа, хавх тавиад. Өөрийх нь тавьсан хавханд тэр бүр зэрлэг гахай орохгүй байна л даа. Туршлага дутаад байх шиг байгаам.

Зав бас их хэрэгтэй юм байна. Ажлын хажуугаар болохоор хагас бүтэн сайнд л нэг зав аргаж хавхаа эргэж тойроод. Зарим амралтын өдөр гэр орны ажил гээд бас л уул хад явж чадахгүй байна л даа.

Хүмүүсийн хавханд орсон байгалийн хишгээс хүртэж байна даа бид. Худалдааны мах авахгүй их зүгээр. Хааяа даа тахианы мах худалдаж авна. Загасыг ч бас хааяа даа л авах юм даа. Яаж ийгээд л мах руугаа л гар минь явчих юм.

Энэ болохоор элэг зүрх бөөр гээд л явж байна.

Зарим хүмүүс элдэв амьтны мах иддэгүй л гэдэг юм. Би ч юуных ч байсан хамаагүй идчихээд байх шиг байна шүү. Хэ хэ.

Хааяа энд сурдаг арван жилийн хүүхдүүд ирвэл бас шарж өгнө, чанаж өгнө. Сайхан л байдаг юм. Инээж хөөрөөд бужигнах ч...

За тэгээд хань ижлийн минь тавьсан хавханд олон олон байгалийн хишиг орох болтугай...

Бүгдэд нь амжилт шүү.

Ааруул

Ааруулыг бид яг л мангас шиг идээд байх юм, сонин.

11 сарын эхээр манайд ирсэн юм. Тэгсэн дуусчихсан. Тос нь бол байгаа, өдөрт бага багаар гаргаж ирж, цайнд хийж ууж байгаа. Охид болохоор тос идэхгүй байна өө. Ааруул идээд байгаа нь их юм гэж бодох юм даа. Зарим нэг хүнд загнуулж магад л юм. Монгол хүн байж бла бла гээд л.

Гэхдээ л бид чинь тэр муу Одбаяраас чинь илүү улсынхаа нэрийг боддог, сэвтүүлэхгүй юмсан гэж боддог за юу. Ха ха.

Арвайн гурил нь бүтнээрээ, одоо идэж байгаагаа дуусгачихаад л иднэ дээ. Надаас өөр иддэг хүн байхгүй болохоор гоё. Ха ха. Удаан дуусна гоё энэ тэр. Ккк.

Ааруулаа худалч хүнд долоо хонолгүй дуусгачихсан чинь явуулсан ээж аав хоёр минь гайхчихсан.
-Ээж нь, айлын тавган дээрээс гоё ааруул байвал авч кармаалдаг болсон.
гэж авдаг юм даа. Нааш нь явуулах гэж тэр. Үнэн их хайр уу?

Хотынхонд ааруул худалдаж авахад бас их үнэтэй болсон сурагтай. Хамаатан ах дүүс минь ааруулаа сайхан чихэргүй хийгээд байгаарай. Бас гурил энэ тэр холилгүй...

Гэснээс япон луу мах махан бүтээгдэхүүнийг оруулахгүй гэж нэлээд чангалж байгаа сурагтай. Бид ч ямар мах захих биш дээ. Төв суурин газар байдаг хүмүүс ёстой зүрх зоригтой юм билээ.

Яадаг гэхээр түүхий мах оруулаад байдаг сурагтай. Хонь, үхэр гээд л.

Өө хааяа борц захьдаг юмсан. Борцоо ч авч чадахаа байх нь ээ. Одоо нэг жаахаан борц байгаа, түүнийгээ хоолондоо үнэртүүлэх төдий л хийгээд идэж байна даа.

Ааруул гэчихээд мах ярьдаг гэнэ ээ. Аргагүй л махчин монгол уу? Хэ хэ.

За бүгдэд нь амжилт шүү...

Сагсчин охин

Мундаг сагсчин охинтой болж байгаа шд. Хэ хэ.

Бөмбөг огт барьж үзээгүй хүүхэд гэнэт сагсны дугуйланд орчихсон гэж байсан даа. Тэгсэн тасралтгүй яваад л байна. Ээж гайхаастай. Хэ хэ.

Мэдээж ганц нэг бэлтгэлээ амарна л даа. Учир нь бидэнд бас хувийн янз бүрийн ажил их гарах юм өө.

Миний ажил нэгээр нэмэгдчихсээн. Хүргэж өгч авна. Хааяадаа сургуулийн заалыг ашиглах боломжгүй үе таарвал жаахан зайтай зааланд очиж бэлтгэлээ хийнэ.

Бэлтгэлээ хийхдээ зөвхөн бөмбөгөө пүүзтэйгаа бариад явахгүй. Дээс, шалны алчуур авч явна.

Бие халаалтаа хийж дууссаны дараагаар үндсэн дасгалаа хийнэ. Явцын дунд дээс үсэрнэ.

Шалны алчуурыг нь би бэлтгэлээ дуусчихаад л заалаа цэвэрлэж арчдаг юм байх гэж бодож байсан чинь үгүй юм байна.

Мэдээж дууссаны дараагаар заалаа арчина л даа.

Ингэж зураг дээрх шиг дасгал бас хийдэг юм байна. Жаахан хатуу биетэй хүүхэд бол их хэцүү байдаг гэж байна шд. Дунд зулзага минь хатуу талдаа, өвддөг гэсэн бие нь. Хэ хэ.

Сагсаар хичээллэж эхлээд гарсан өөрчлөлтөөс бичих үү? Ганц нэгийг.

Нэлээд идэмхий болж байна. Хамгийн том өөрчлөлтийг тусад нь бичлэг оруулна аа...

Бүгдэд нь амжилт...

Ахлах сургуулиар соних сайхан?

Ахлах сургуулиар сонин ихтэй. Том зулзагаар сонин ихтэй гэсэн үг шүү.

• 7 сард Осака хот дахь нэгэн их сургуулийн нээлттэй танилцуулгад очсон. 

2 жилийн дараагаар оюутан болно, түүндээ ахлах сургуульд орсон цагаасаа эхлээд л бэлддэг юм байна. Хэд хэдэн их сургууль сонгоод, түүндээ бэлдээд элдэв шалгалт өгөөд явдаг юм байна. Өөрийнхөө хүч бололцоонд нийцсэн, сурах хүсэлтэй салбар нь байгаа эсэх гээд л сургуулиа сонгох чинь бас л...

Ээж аав бол энд сурсан үүх түүх байхгүй тул 100 хувь өөрт нь даалгачихсан байгаа. Үе үе хөндлөнгөөс бага зэрэг үглэс аядаад л явж байна.

• 9 сард мужийнхаа англи хэлний илтгэлийн тэмцээнд сургуулиасаа шалгараад оролцов. Шагналт байранд орж чадсангүй ээ. 

Гэхдээ яахав, өөрт нь туршлага болох тул ээж бол баяртай байгаа.

Олны өмнө гарч ярьж сурахад, бодсон санаснаа гадаад хэлээр илэрхийлэхэд, нүүр хагарахад гээд л олон давуу талтай тийм ээ. Хэлүүлэлтгүй...

• Мөн 9 сард болсон сургуулийнхаа урлагийн үзлэгээр ангиудын онцлогийг илэрхийлсэн туг далбаа нь түрүүлсэн. 

Том зулзага зурсан гэсэн. Мэдээж ангийх нь охид будахад нь тусалсан гэсэн. Ангиа төлөөлж тайзан дээр гарч шагналаа авсан.

Анги даасан багш нь хөөрөөд бүх сурагчидаа нэлээд тансаг мөхөөлдсөөр дайлсан. 

• Англи хэлнийх нь зохион бичлэг сургуулиасаа шалгараад мужийн хэмжээнд оролцохоор илгээгдсэн. 

• Уншсан номын тэмдэглэл нь бас шалгараад мужийн хэмжээнд оролцохоор явчихсан байгаа, хариу нь ирсэн. Дараагийн бичлэгт орууламз.

• Ахлах сургуулийн 2 дугаар ангийн манайхаар бол 11 дүгээр ангийн нийт 270-д сурагчид 10 хэдэн багш нарын хамт дадлага аялалаар Тайвань явна. Энэ талаар бас тусад нь бичнэ ээ. Виз энэ тэр гээд л...

За нэг иймэрхүү том зулзага маань гялалзаж байна. Түүнийг нь дагаад ээж аав нь бас хичээх хэрэгтэй шүү гэж эрч хүч аваад л гялалзаж байна даа.

Томоос том зулзагатай ээжүүдэд амжилт хүсье.

Өөдлөх айл үүднээсээ

Өөдлөх айл үүднээсээ гэдэг дээ.

Япон айлуудын үүд их гоё оо. Гэхдээ бүгд бас биш л дээ.

Энэ зураг Сүхбаатар өвөөгийнх. Нээрээ нэрээ солиод Тэмүжин болсон шүү дээ.

Байнгын уншигч нар маань бол мэдэж байгаа тийм ээ. Шинэ уншигч нар харин юун Сүхбаатар өвөө билээ? гэж бодож магад.

Монголд дуртай, монголоор өвчилсөн нэг өвөө байдаг юм аа. Өөрөө өөртөө монгол нэр өгөөд л, их эзэн хаантай минь адилхан болох гэж сахлаа ургуулж, манай гэр бүлийг маань байнга магтан дуулдаг нэг тийм өвөө.

Саяхан гэрээр нь ороод гарахдаа өөрийн эрхгүй л энэ зургийг авсан. Самган нь цэцгийн урлагийн багш болохоор гэртээ бас их гоё гоё цэцэг чимж тавина. Сэтгэл баясаад сайхан гэж юүхэв.

Бүгдэд нь амжилт шүү. Үүдээ сайхан тохижуулаарай.

Гэснээс манайх одоохондоо хөглөрөөд л байгаа, тэгж байгаад үүдээ зад янзална аа. Хэ хэ...

Манай бүдэрсэн баатар

Хуучин блогтоо, дээхэн цувралаар авч байсан жижигхэн номнуудаас оруулдаг байсан даа. Тэрнээсээ уншаагүйгээ сонгож аваад уншиж байгаа.

Энэ их хөөрхөн бичигдсэн байсан. Ёгт хэлбэрээр тухайн үеийн солонгосын нийгмийн байдлыг дүрсэлсэн.

Хаа газрын сургуульд атаман, дагалдан баясагч, үл ойшоогч, дүлий дүмбэ царайлсан гээд л олон дүр төрх байх юм тэ.

Уншиж байх явцдаа тэртээх арван жилээ дурсан санасан шиг ээ л уншив.

Нэг өдөр уншиж амжаагүй тул завсар зайгаар нь өөрийгөө эрхлүүлээд амжиж байгаа юм.

Сүүлийн үеийн нэг дадал гэвэл шинэ ном эхлэхдээ заавал нэг бялуу ч юм уу амттан авч иддэг, түүнийхээ зургийг номтойгоо зэрэгцүүлж тавьж байгаад л зураг дардаг болжээ.

Энэ бялууг бага зулзагын цэцэрлэгийин хажууд байрлах жижигхээн дэлгүүрээс худалдаж авч идсэн. Бялууны дагнасан дэлгүүр...

Өдөр бүр зулзагаа өгч авахдаа хажуугаар нь өнгөрдөг болохоор дээрээс хойш л авч идмээр бодогдоод байсан юм.

Гэснээс бага зулзага маань гэрийнхээ хамгийн ойрхон цэцэрлэгт орж чадаагүй. Жаахан зайтай газар. Тэрнийх нь хажууд энэ бялууны газар бий. Зулзагынхаа ачаар шинэ газар, шинэ танилуудтай болсон.

Эрхлэгч багш нь таалагдаад байгаа. За энэ албаны талаар жич бичээд явах байх өө.

Ном бол таалагдсан. Энд тэнд тэмдэглэл нь бичигдсэн байж магад. Олж уншаарай.

Бүгдэд нь амжилт.

Фийка

 Ном унших гэж бөөн сүр болж байна уу? Хажуудаа заавал нэг амттан тавиастай. Хэ хэ. Бразил амттан шүү. Нэлээд нялуун...

Фийка гэдэг нь fika гэсэн швед үг.Утга нь ямар нэгэн амттан идэнгээ кофе уух. Хүүхдүүд бол цай, ундаа гээд ууна гэсэн.

Агуулга нь, хэт их ажиллалгүй, өдөртөө, сардаа жилдээ фийка-г хэд хэдэн удаа, энгийнээр хийж байх гэсэн санаатай.

Сүүлийн үед хэт их ачаалалтай ажиллаад байгаа ард иргэдийнхээ ажиллах арга барилыг өөрчлөх санаатай элдэв л дүрэм журам, хууль энэ тэр гаргаж, нэмэлт заалт энэ тэр оруулж байна л даа.

Энэ ном ч мөн адил хэрхэн ядралгүйгээр, стрессдэлгүйгээр ажиллах, амьдрах талаар зөвлөгөө өгсөн ном. Зохиогч нь өөрийн туршлага дээр үндэслэн, хэдэн жил амьдарсан, хамтран ажилладаг улс болох Шведийнхээ сайн талыг нь жишээ болгон бичсэн байсан.

Ширээнийхээ ард суусан л бол пс-гээ гөлрөөд нам болчихдог, хоорондоо ч нэг их ярьж хөөрдөггүй япончуудад л зориулсан юм даа. Манайхан шиг сайхан буу халдаг улсуудад нэг их хэрэггүй ч байж магад.

Гэхдээ яахав, дан ганц амттан идээд л кофе уугаад байх тухай биш, эргэн тойрон, орчин, дасгал хөдөлгөөн, хобби сонирхол энэ тэр талаар ч бас бичсэн байсан л даа.

Надад бол таалагдсан. Европ явах юмсан гэсэн хүслийг минь бадраачихсан. Гадаа цастай, гэрт дулаахан, зуухны өмнө суугаад ном уншиж буйгаар өөрийгөө төсөөлөөд л уншиж дуусгалаа даа. Хэзээ нэгэн цагт мөрөөдлөө биелүүлнэ дээ.

Бүгдэд нь амжилт.

Зпагетти утас

Нэлээд дээхнээс сонирхол татаад байсан утас.
Яг ч утас гэхгүй л дээ. Даавууны үлдэгдлийг нарийхан хайчлаад нэхмэлд ашигладаг.

Зүү нь бас тусдаа зарж байхаар нь худалдаад авчихсан. Гол нь тавин хувь хямдраад, дээрээс нь бас дахин 21 хувь хямдарчихсан байсан юм. Тэгээд л шунал хөдлөхгүй юу золиг гэж. Хэ хэ.

Дараагаар нь сэтгэлийнхээ хөөрлөөр дахин 4 бондгор утас авчихав аа. Тэгсэн яасан? Нимгэн утас худалдаад авчихсан байдаг юм даа. Хямдралд хамаг анхаарал нь явчихсан хүн чинь утас нарийн бүдүүн гээд төрөлтэй байдгийг таг мартааский. Хямдралын хугацаа дуусахаас өмнө гэж бодоод л яаран, сандран, хөөрөн байж авсан чинь...

Энэ зураг дээрх утсаа бүтээл болгочихсон. Дивандаа дэвсгэр нэхсэн, одоогоор гуравны нэг нь л нэхэгдсэн гэсэн үг. Үргэжлүүлээд нэхэх гэхээр утасгүй, дараагийн хямдралыг хүлээгээд л сууж байна. Нэмж авсан утаснууд маань гэрт хөглөрөөд л байж байна. Гэрийнхнээсээ тас нуучихсаан. Элдэв хэрэггүй зүйл авлаа, бла бла гэж үглэдэг хүн өөрөө хачин наймаа хийчихсэн болохоор.

Тэгж байгаад л гаргаж ирж бүтээл болгохоос. Хэ хэ.

Бүтээлүүдээ нэхэж дуусгаад л нэг мөсөн зураг оруулна аа. Тэвчээртэй хүлээгээрэй. Бүгдэд нь амжилт шүү.

Нэг зүйл захихад сэтгэлийн хөөрлөөр худалдаа хийхгүй байхыг зөвлөе өө.

Аан тийм энэ утсыг англиар нь зпагетти гээд хайхаар үүх түүхтэйгээ нэт дээр гараад ирж байна лээ шүү, сонирхвол хайж үзнэ биз дээ?

Хөрш эмээ

Хөрш эмээгийн бүтээлээс зургийг нь орууллаа. Байсгээд л хонх дардаг юм. Заримдаа өглөө эрт хаалганы бариулаас дүүжлээд орхичихсон байна гээч.

Ээж аав хоёрыг минь байхад өөрийн хийсэн япон амттангаасаа амсуулаарай гээд л барьж гүйгээд байсан. Хөөрхөн.

Хулуугаар хийсэн бөмбөлөг. Би хачин их дуртай байгаа. Маш сайхан амттай. Ам бүлийн минь гишүүдийн тоогоор өглөг ч би давуу эрх эдлээд хоёрыг иддэг гэж байгаа. Одоогоор бага зулзага идэж хараахан чадахгүй тул.

Бүр 11 сарын эхээр оруулж ирсэн. Хийж туршаад, жаахан үзэмж муутай болчихлоо гэсээр бариад ирсэн. Нэг тийм хөвсгөр, зөөлөн болсон байсан. Дараа жинхэнээсээ хийгээд өгөөрэй гэж хэлэнгээ алдсан. Ха ха.

Байсгээд л тор дүүрнийг барьж ирдэг илжгэн чих. Арай бандгар төрөл бас байна. Энэ өндөг шиг зуувандуу хэлбэртэй нь. Гэрийнхэн маань хатууд нь дуртай, би болохоор нялцгай зөөлөнд нь ч адилхан дуртай, хатууд нь ч дуртай.

Гэх мэтчилэн хөршийн холбоо минь бат бөх оршсоор л...

Тайлан ба бага зулзага

Юу бичихээ мэддэггүй ээ. Хэ хэ.

Ямартай ч 5 сараас хойш хэл сураггүй байх үеийнхээ тайлангаас тавиад явах уу даа?

3 сард төрсөн гайхал минь 9 сар хүрэх гэж байна.

Энэ зураг дээрх шиг л байна. Хурдан юм дөө, цаг хугацаа. Ямар сайндаа том зулзага маань "Жаахан маамаа ийм хурдан хөгжиж байхад би ерөөсөө хөгжөөгүй байна, яах уу?" гэсэн шд.

4 сартайгаас нь яслид өгчихсөн. Дасаж л байна. Багш нараа бас ялгачихна аа. Ээжийгээ дуурайгаад хөөрхөн багш нартаа дуртай, малийж ирээд л дуртай нь аргагүй очно. Ха ха. Эмээ багш нараа голох янзтай, их эд ээ...

Улам л эгдүү болж байна даа, шинэ эрдэм сураад л, хайр хүргээд л, бүгд л хайлж урсаж байна.

Дунд залзага дүүгээ ингэж зурсан.

Таами гээд хөөрхөн хүүхэлдэй байна аа. Найзын минь ээж зун ирэхдээ бэлэглэсэн юм. Одоо Аами нь ирж яваа. Хэ хэ.

Уламжлал ёсоороо шинэ эрдэм зэргийг нь мартахгүйн үүднээс блогтоо бичээд явна шүү. Сонирхолгүй бол алгасаад явчихаарай...

Намрын өнгө

Шинээр нээсэн тул орж гарах хүн ч алга дөө, орж гардаг хэдийхээрээ орж сэтгэгдэл үлдээе дөө.

Тэд маань ч бас намайгаа санаж байгаа байх. Аймаар горьдсон, санаагүй бол яанам бэ?

Зүгээр суухаар ганц нэг зураг оруулна аа.

Энэ зураг бол нэгэн бага сургууль явах замдаа дарсан бөлгөө. Цэцэгт байцаа шиг харагдаад байхаар нь өөрийн эрхгүй л дарав. Эндхийн намрын нэгэн өнгө аяс юм даа. Уул нь ингэж алагладаг.

Сургуулийн нэгэн заалны цонхоор. Уулс дунд байрлах жижигхэн хөөрхөн сургууль. Харин хүүхдүүд нь сахилгагүй талдаа. Багш нь цоглог талдаа.

Илжгэн чих. Улирал нь юм болохоор залхтлаа л идэж байна. Хөрш эмээ минь манайх руу зөөгөөд л. Бид баярлалаа гэж алгаа тосдгоороо тосоод л байж байна даа.

Гэх мэтчилэн зураг хөрөгтэй бичлэгүүдээрээ булж өгнө өө, шинэ блогоо. Шинэ ч гэж дээ, үргэжлэл нь юм шүү дээ уул шугамандаа...