Ярьдаг үлгэр

Би энэ номыг монголд хамаатныхаа 2 ч айлд авч бэлэглээд. Тэд маань ч бөөн баяр. Баярлаж буй хүн харах гоё тийм ээ?

Дараа нь аялалаар ирсэн дүү нартаа захиж өөртөө аваад. Өөртөө ч гэж дээ, зулзагууддаа. Тэд нарынхаа чихийг онгойлгох санаатай шүү дээ, аминдаа...

9 үлгэртэй. Монгол болон орос ардын үлгэр орсон. Бага зулзага хамгийн чанга дээр нь тавьчихаад сонсдог. Ийш тийшээ машинаар явахдаа аваад явах зүгээр санагдсан. Сонсоод л...

Гончигсумлаа минь, манай зарим нэг үлгэр үнэн харгис тийм ээ? Яагаад алчихаж байгаа юм бэ? Хэлж ойлгуулж болдоггүй юм уу? гэж асуугаад байх. Олон дахин хэлүүлээд, болохгүй болохоор нь хядчихсан юм аа гэлтэй нь биш, хэцүү байгаа шүү. Ккк.

Бага байхдаа анзаардаггүй ч байж. Ийм л байх ёстой гэж сонсдог байсан байх. Одооны хүүхдүүд чинь хэл ам сугалчих гээд.

Өнхрүүш үлгэрийн дуунд их хөөрхөн дуртай байгаа. Ютүбээр хүүхэлдэйн киног нь үзүүлчихсэн. Бүр ч дурлаад байх шиг. 

Үлгэр болгонд шахуу "чоно" гарна. Тэнэг гэж юүхэв өнөөх нь. Хэ хэ. Тэгснээ эрчүүд чоно моно гээд, бид бас их сонин улс юм өөрсдөө. Хи хи. Одооны үеийнхнийг дуурайж элдэв юм бодож үзэв. Барахгүй шиг байна. Ха ха. 

Яагаад чоно тэнэг болж гардаг, үнэг ухаантай зальтай гэж гардаг байна аа? Яагаад вэ? Яагаад вэ? Яагаад вэ?  гэдэг дуу байдаг даа. 

Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье

Энэ зуны тансаглал

Ойрын 2 жил хагас идээгүй амтаа идээд сайхан байсан шүү. Угтаа гэр бүлээрээ яваад ирэх санаа байсан ч нэг л болж өгсөнгүй. Зун ч угаасаа цар тахал гаарсан тийм ээ? Тэгэхээр нь би айчихсан. Бөөн ажил чирэгдэл болох гээд.

За тэгээд айраг, ааруултайгаа байхад хэн баян? гэж ирээд л нүүр номдоо зураг оруулж ирээд л ууж идсэн. О.зулзагадаа ааруул явуулав. Дуртай. Ээзгий бас өгсөн юм байна.

Энэ айраг өнгөрдөг 7 хоногт шуудангаар манайд ирсэн. Төгсөөд явсан "агаа" өгсөн. Ээж аав дүү нар нь ирээд явсан гэсэн. Тэгээд эгчийгээ марталгүй өгч явуулсанд нь уяраад хайлаад...

Сэтгэл нь сайхан. Тэгэхэд бүр алба юм шиг аашлаад, загнаад, туниад, хараагаад байдаг нэг хүн энэ хаяанд бий. Тийм хуншгүй занг нь энд тэндээс олж сонсоод би өмнөөс нь уур хүрээд байдаг. Хо хо. 

За тэр ч яахав, ховыг энд нэг их базахгүй шүү тийм ээ? Хааяа л тэсвэр алддаг болохоос. Ккк.

Оройд үүнийгээ шимэн шимэн ууж байна. Бага багаар хийж аваад. 

Зун хань ижил харьж ирэхдээ авчирсан л даа. Бас аялалаар ирсэн дүү нар ч авчирсан. Эрхэлчихсэн байна уу? 

Ааруул дууссан бараг, одоо хэдхэн ширхэг үлдсэн. Өвөл шуудангаар бас бус юм захина гэж мөрөөдөөд л сууж байна. Цагаа тулахаар нь бас таван цаасаа хэмнэчих гээд үзчихнэ ээ. 

Гэснээс энэ зун маш их хүн монгол явсан тийм ээ? Дэлхийн өнцөг булан бүрээс. Би ч атаархаад л зураг хөргийг нь харж суув. Хэ хэ. 

Гэр бүлээрээ яг нисэх гэхээр бас л овоо хэдэн төгрөг болчих гээд, зөвхөн олон улсын нислэг нь. Тэгээд л япон доторх унаа, эх орондоо очоод идэж уух, бас бус зардал, ирж очихдоо авах бэлэг сэлт гээд л тооцоод, болилоо болсон. 

Хажуугаар нь о.зулзага жолоонд сууна гэж мөнгө нэхсэн, давхцаж таараад.

Ирэх жил нүдээ аниад л явчих санаа байна, сачий хүрэх нь үү? Ккк. 

За түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье.

Гартаа оруулсан нь

Зун ёстой гэнэтийн шийдвэрээр хань ижил монгол яваад, 2 долоо хоноод ирсэн. Тувт эмнэлгээр л байсан. 

Харьж ирэхэд нь мэдээж баахан ном захина биз дээ? Бөөн боломж. Энэ л боломжийг ашиглахгүй бол тийм ээ?

Тодко-гийн номнуудыг ёстой санаандгүй авсан. Эмнэлэгт нэг ах хүү бөөнд нь 10.000 төгрөгөөр өглөө гээд явж байсан гэсэн. Тэгэхээр нь хань ижил чамд байгаа юу? гэж асууснаа авчихсан байсан. 

Зайлуул тэр ахыг өрөвдөөд 20.000 төгрөг өгсөн гэсэн. Өрөвч юм байгаам хөөрхий. Хэ хэ.

За тэгээд худалдаж авсан номнууд, найз минь бэлэглэсэн номнууд, өмнө нь би өөрөө худалдаж аваад тавьчихсан байсан номнууд гээд л бий. 

Эхнээс нь нимгэн гэснээс нь эхэлж уншиж байна. Дууссанаас нь эхлэн зураг хөрөг оруулна аа. 

Ингэж, ядаж зураг оруулах чинь их зүгээр юм билээ. Сүүлд чи минь, та минь номоо захиарай гэсэн чинь би ямар ном уншсанаа санахгүй байсан шүү дээ. Насных уу? Тархиных уу? Ёстой бүү мэд...

Үүнээс гадна бас хэд хэдэн ном авчруулсан. 11 сард дахин 2 ном авах гээд захьчихсан гээд л боддоо. Шуналаа гэж. 

Дүү минь "энэ их номоо дараа нь монгол буцаах гэж бөөн юм болох гэж байгаа юм" гэж үглэсэн. Яах вэ дээ? Жавхлан юм энэ хорвоо чинь өөрөө. Хи хи. 

За та нар минь ч гэсэн боломж л гарвал уншиж байгаарай. Гадаад хэлээр уншвал бүр сайн шүү. 

За түр баяртай, түр ч гэж дээ маргааш болтол баяртай. Хо хо. Бүгдэд нь амжилт хүсье.

Туулайн бөөр

Ургацын далай гэдэг шиг намар цагт японд ургац арвин юм аа. Атаархмаар. Ганц намар гэлтгүй жилийн 4 улирал ургац арвин эд нар. Тэгэхэд миний муу эх орны тариаланчид яаж махийж байна тийм ээ? 

Цагийн сайханд ногоочидтой хамтарч ажиллаж байхад их хэцүү л санагддаг байсан. Усны нөөц багатай гэх мэт. 

Дээрээс нь эмэгтэйчүүд голцуу ажилладаг. Эрчүүд нь ховор, яг юу хийдгийг сайн мэдэхгүй...

За оршил их урт болдог тийм ээ? Байнгын уншигчид минь андахгүй дээ. Хэ хэ.  

Туулайн бөөрийг дэлгүүрээс л голцуу харж байсан байх тийм үү? Ялангуяа хот газрынхан. Би бол бүр туулайн бөөр гэж ч мэддэггүй байсан. Энд ирэхээсээ өмнө. 

Ийм өргөсөн дотор боловсордог. Бас л модонд ургадаг. Боловсорч гүйцээд ирэхээрээ унадаг. Унасаныг нь бодон гахай зооглоно. Түрүүлж түүвэл их юм болдог байх. 

Худалдааны зорилгоор тарьдаг хүмүүс ч байдаг байх. Сайн мэдэхгүй байна өө. 

Навчных нь зургийг дарсан ухаантай юм. Модыг нь бүхэлд нь дараагүй байна. Ирэх жил модтой юутай хээтэй нь зураг дарж оруулна аа. 

Ууланд алхангаа дарсан юм. Ойн гүн лүү орвол модон гахай нь ирээд намайгаа зооглочихож магад гэж айгаад гэхгүй юу. Би чинь тарган цатгалан сайхан амьтан шүү дээ. Хи хи. 

Бага зулзага хатгуулахаасаа айгаад надад бариулж авчирсан нь. Хэ хэ. Ээж гэдэг хүн яахав, үр зулзагануудынхаа танин мэдэхүйд өчүүхэн ч атугай хувь нэмэр оруулчих санаатай үзэж тарж байна. 

Ухаан, танин мэдэхүй нь тэлж буй гэдэгт найднам...

Уулынхан ингээд будаатайгаа агшаагаад, ингэж гурвалжлаад идэцгээсэн нэг орой. Үүн дунд миний гурвалжилсан будаа ч байгаа. Царайлаг нь шүү, худлаа худлаа, жаахан царай муутай нь. 

Би ихэвчлэн бөөрөнхийлчихдөг, амар. Энэ удаад жаахан нэрээ бодоод өө. Монголынхоо нэрийг л бодох юм даа. Хо хо. 

Энэ сүүлийн тэмээний ачаа хүнд гэгчээр туулайн бөөр ихтэй будаа. Үүнийгээ би өөрөө түрүүлж аваад идчихсэн. Хи хи. 

Нэг иймэрхүү, намар цагийн амт. Монголд бол айраг юм даа тийм ээ? Яахав орчин цагт бол олон зүйл ногоо гарч байгаа ч. Айраг гэснээс би энэ жил хүмүүсийн буянд айраг уугаад амжсан шүү. 

Зургийг нь оруулж гайхуулна аа за юу? Хэ хэ. 

За түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Хушга

Хушга гээч гайхлыг багадаа хагалж иддэг байснаа л санадаг. Энд ирснээс хойш хааяа л авч иддэг. Хөөрхөн үнэтэй тийм ээ? 

Тэгсэн бидний очдог уулын хэдийн маань ойрхон нэг танил айлынх нь гадаа ургадаг юм байна. Хань ижил 2 жилийн өмнө илрүүлсэн юм уг нь. Би очиж үзээгүй, сонсоод өнгөрч байсан. 

Энэ жил зорин очив. 

Өндөр ургасан мод байсан. Навч, мөчир ч сийрэг талдаа. Мэдэхгүй хүн хараад энэ хушганы мод гэж хэлж мэдэхгүй л юм билээ. Хушга нь ч хаана ургасан байгааг олж харахад бэрх. 

Айлын эмээгээр хэлүүлж байж л мэдэж олж харсан. Хэ хэ. 

Ийм ногоон өнгөтэй. Навчнаас нь ялгаж харахад овоо хараа шаардана. Хараа муутай бол шил энэ тэрээ зүүх ёстой шүү. Би нээрээ холын харааны шилтэй, барагтаа зүүдэггүй л болохоос. 

Өндөрт ургах тул авирч түүнэ, нэг бол ийм урт хулс модоор яг жимсээ цохиж авна. Заавал хулс гэхгүй л дээ. Гадаанаа хулс модтой байсан тул, түүнийгээ тайрч бэлдсэн юм билээ.

Хань ижил цохиж, би түүсэн. Яг унаж байхад нь харж байхгүй бол өвсөн дунд орохоороо бас харагдахгүй ээ. 

Газарт унасныг нь бодон гахай зооглоно. Модондоо байгааг нь сармагчин гуай ирж зооглоно. Тийм болохоор шимтэн түүдэггүй гэсэн. Боломж гарсан ганц нэгийг нь л түүж авдаг гэсэн айлын эмээ. 

Ногоон өнгөтэйг нь хагалахад дотроос нь бидний мэддэг хушга гарч ирнэ. Сайн болоогүй нь гашуун амттай байдаг юм билээ. 

Энэ бас тийм ч амархан ингэж салахгүй ээ. Алхаар ч юм уу чулуугаар цохиж хагалдаг юм билээ. 

Хагалахгүй удаахаар ингээд ялзраад харлачихдаг юм билээ. Харласан хальсыг нь салгах гэсэн чинь дотроос нь өт гарч ирээд шууд шидчихсэн гэж байгаа, нэгийг. Хэ хэ. Бас л эвгүй юм билээ. 

Гэртээ ирээд усаар угаангаа хальслаад тавьчихсан. Өт байсан эсэхийг бүү мэд. Байсан ч урсаад алга болсон байх. Хараагүй юм чинь, шаал тоохгүй гар хүрээд угаасан. Хи хи. 

Энэ түрүү жилийнх гэсэн. Дотроо хушга маань их бага гээд л янз бүр байдаг юм билээ. Яг самар шиг. Дотроо хатчихсан нь ч байсан. 

Өө тийм жижиг хушга байсан. Тэр нь их зузаан ястай. Хагарч өгдөггүй, хэцүү юм билээ. Тэгэхээр нь түүгээгүй ээ. Чөтгөр хушга гэдэг нэртэй.

Нэг иймэрхүү мэдлэгээ тэлсэн амралтын өдрүүдийг өнгөрүүллээ. Бага зулзага ч чөлөөтэй орж гараад, айлын маамаа нартай тоглоод зугаатай байлаа. 

Зураг хөрөгтэй бичлэг уншсан чинь гоё байна уу? Таминь ээ. Хо хо. 

За түр баяртай. Чадвал маргааш шинэ бичлэг оруулна аа. Бүгдэд нь амжилт хүсье.

Бичиж эхлэх үү дээ?

Энэ чинь одоо олон хоног блогоороо шагайгаагүй, бусдын блогийг ч орж уншаагүй явлаа. 

Бичиж эхлэх үү дээ? Тийм ээ. Уншигч олон түмэн намайг санасан гэвэл л бичнэ, санаагүй гэвэл бичихгүй. Мэдэв үү? Хо хо. 

8 сарын эхэнд нэг бичлэг оруулсан байна. Түүнээс хойш ямар үйл явдал боллоо? 

Хамгийн том үйл явдал гэвэл о.зулзага жолооч болсон. Оюутан байхдаа ихэвчлэн жолоонд сууж жолооч болдог юм билээ. Жолооныхоо үндсэн хичээл, дром зэрэгтээ тэндээ суугаад, ур чадварынхаа шалгалтыг тэндээ өгсөн. 

Харин бичгийн буюу дүрмийн шалгалтаа энд ирж өгсөн. Тэнцсэн. Тэр дороо үнэмлэхээ авсан. Хот дотор бага зэрэг жолоо барьсан. Хажууд нь суугаа би айгаастай, үглээстэй. 

О.зулзага миний хажууд суухдаа наддаа үглээстэй. Хо хо. Машинаа ухарч зогсоох дасгал жаал хийсэн. 

Буцсаныхаа дараахан машин түрээслээд, хаашаа ч билээ явчихаад ирсэн гэсэн. Ээ бурхан минь, төв газрын жолооч нар танхай гэж сонссон. Санаа зовох зүйл нэмэгдчихэв. 

Бага сургууль эхэлсэн. Дунд зулзага сагснаасаа гарснаас хойш, сэтгэл санаа амар, хичээл номдоо ч шамдаж байна. 2 ч газраас шагнал авсан. 

Бас баахан газар бүтээлээ өгсөн. Зарим нэгт нь шагналт байранд орох итгэл төгс байна лээ. Би ч дотроо "ишшш үр минь, хорвоо дэлхийд чадалтай хүмүүс их шүү дээ" гэж бодоостой. Ил дэмжээстэй. Хи хи. 

Бага зулзага ааш гэж дийлдэхгүй, эрхийн балай нэг хүн өсч байна. Эрхлүүлж байгаа гол буруутан нь би гэсэн. Хайлж урсаад байгаа юм байх өө. За гайгүй ээ, жаахан томроодхог, тэгэхээр нь загнаад загнаад явчихна аа. 

Тамирын өдөрлөг нь болж өндөрлөсөн. Дасгал сургуульлалтаа бараг хийгээгүй хүн чинь яах бол доо? гэж бодож байтал санасныг бодоход уйлж унжилгүй оролцсон. Гэм нь нэг багшаас тувт хөтлөлцөөстэй. 

Биднийг харахаараа хальт дүүриймаадаж гараа даллаастай. Уйлж унжаад байгаа ганц нэг хүүхэдтэй харьцуулахад дажгүй шүү гэж бид тайвшраастай. Хэ хэ. 

Бяцхан нийгмийн хүн болсны анхных нь тамирын өдөрлөг шүү дээ. Ээж аав 2 хэт яарч, хүүхдээ бүхнийг чаддаг байлгах гэж зүтгэхгүй байх нь чухал гэж өөртөө хэлээстэй.

Би яахав бахь байдгаараа. Ажлаа хийгээд, гэр бүлийнхээ гишүүдийн дунд эргэлдээд, ийш тийш нь зөөгөөд л. Гэм нь жин нэмээстэй. Хөл хүнд энэ тэр бол биш шүү. Горьдов оо. Хэ хэ. 

Бодисын солилцоо муу байна уу? Бүү мэд. Хөдөлгөөний дутагдал бол бий, хүлээн зөвшөөрнө. Идэх юм бас хэвийн бус, хүлээн зөвшөөрнө. Ер нь амьдралын хэв маяг буруу байна, хүлээн зөвшөөрнө. 

Амииндаа эрт унтах гэж оролдож байгаа. Элдэв амттан идэхээ багасгаж байгаа. Гэсэн ч нэг л биш байна...

Хань ижил ажлаа хийгээд л. Нуруу нь үе үе өвдөөд л. Монгол руу сэтгэл санаа нь яваастай. Учир нь хадам аавын бие жаахан тааруу, зун монгол явсан шалтгаан. 

За энэ монгол дахь эмнэлэгийн байр байдал, хүмүүсийн анагаах ухаан, шинжлэх ухаанд хандах хандлага энэ тэр жаахан бухимдуулсан. Лам хар, бөө, сүүлдээ ч Сарандаваа гэх мэт. 

"Зөвхөн монголд харж болно" гэдэг дүр зураг ихийг харсан гэсэн...

Намрын сэрүү ороод сайхан байна. Өглөө оройдоо даарч байна. Зузаан хувцаснуудаа гаргаж ирсэн. 

Дараагийн бичлэгнээс зурагтай бичлэг оруулна аа. 

Ямартай ч амьд мэндээ дуулгав. Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Завгүй

Блогоо бичихгүй байгаад гайхацгааж байгаа байх гэж бодоод таван үг сараачих санаатай орж ирлээ. Горьдсон уу? Санаж байгаа юу намайгаа та нар минь. Хэ хэ. 

7 сарын 10-наас эхлээд л ажил ундарсан. Бүтэн сайн байсан тул хэдэн хүүхдүүд ирж хуушуур хамт чимхэж идсэн. Овоо чимхэж сурцгаасан. Гэснээс одооны хүүхдүүд бууз хуушуур чимхэхээ байсан юм дагуу даа. 

Хаа нэгтээ л бууз хуушуур хийж иддэг миний зулзагууд харин ч хөөрхөн чимхэнэ шүү. Дунд зулзага хуушуурыг жаахан муу чимхээд байгаа, сургана даа. 

Хань ижил яаралтай монгол хариад ирсэн. Явсан ажил амжилттай талдаа. 

Далимд нь би баахан ном, ааруул захьсан. Гоё байна. Охид ааруулаа идээд бөөн баяр. Бага зулзага харин ааруулын амтыг мартаад, иддэггүй ээ, ярвайгаад. Бага багаар дасгана даа. 

Монголоос дүү найзууд ирж 3 хоног бужигнасан. Манай энд ахлах сургууль төгсөөд явсан нэг хөөрхөн залуу байдаг юм. Гэр бүлтэй болоод, бид гэр бүлийн ах дүү найзууд. 

Зулзагуудаа дагуулж япон орноор аялаад, аялалын эхний хэсэг манайх. Бид нэг өдөр далайд шумбаж өнжив. 

Нэг орой японы уламжлалт халуун рашаантай буудалд хонож, япон үндэсний хоол идэцгээв. Халуун рашаанд орцгоов.

Зочдоо гаргаад өгчихсөн чинь гэр чимээгүй, нам гүм хэсэгтээ эвгүй, шууд санав. 

Зураг хөрөг цаг зав гаргаж оруулахыг хичээнэ ээ. 

Зуны амралтаар дунд зулзага жаахан хийцгүйрч байна. 

Бага зулзага ко-гийн шинжилгээ өгөв. Сөрөг гарав. 

Дараагаар нь бид бас өгөв. Сөрөг гарсан. 

Зулзагуудынхаа паспортуудыг шинээр авав. Өөрсдөө визээ сунгуулав. 

Өөр чинь юу билээ? Хамгийн гол нь номнуудаа унших цаг зав гарахгүй байна. Тэгсэн мөртлөө шуналтаж ном авчруулсаар. Хо хо. 

Нэг нэгээр нь мөлхөөд л ч болов уншина даа. 

За нэг иймэрхүү, түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье.

Сагсны эргэн тойронд 2

За энэ сагс гэж ядаргаатай зүйл байна шүү. Гэхдээ бид гарахаар шийдсэн. 

Тэр ахлагч хийдэг байна уу ер хамаагүй. Ядаргаа л байна. Нэг их хариуцлагаа ухамсарлаад, төгстлөө явчих санаатай байсан чинь болж өгөхгүй байна. 

Би бүр саяын өнгөрдөг 4 дөхөд нэг ээжтэй чанга чанга дуугаар хэрэлдээд авлаа. 

Өнгөтөөр бичих үү? 

Угтаа төгсөх ангийн ээж аав нар хамаг юмыг нь хийдэг гэсэн дээ. 2-хон хүүхэдтэй, тэрнийх нь нэг нь бид. Нэг нь ганц бие аав байдаг юм. 

Би тэгж хамаг юмыг нь мэдээд, эд нар шиг гүйж чадахгүй байгаа. Хань ижил ядаж байхад монгол явчихсан эзгүй.

Эзгүйд нь ийм том хэрэг тарьчихаад л сууж байна. Хүнтэй хэрэлдээд. Ккк. 

Гадаадаараа түрээ барих дургүй ч үнэндээ эдний энэ их бичиг цаас, ийш тийш нь мэйл бичих, зохицуулах ажлыг чадахгүй, яг амин дээр тулсан биш болохоор бас хүчлэж хичээхгүй байсан минь алдаа байлаа. 

5 дугаар ангийн охины 2 ээж гол чухал ажлыг амжуулаад гүйгээд байсан юм. Би ч дотроо мэдээж баярлаад, талархаад л явсан. Тэгсэн хангалтгүй санагдсан бололтой. 

Тэр өдөр нэг ээж нь ганц бие аавтай охин луу асаад, заалаар нэг чанга чанга орилоод, юм хумаа тараагаачээ, эхнээсээ хариад байна, аав чинь дараагаар гэрт гэрт нь тарааж өгч чадах уу? гээд л. 

Хүүхэд л болсон хойно томчууд бидний хүссэнээр түргэн шуурхай хөдлөхгүй шүү дээ, аминдаа л юм хумаа хураачихаад л тараах санаатай байсан биз. 

Уур нь хүрээд байсан юм бол надад л хэлчихгүй, цухалдаад л гадаа гарсан ч чанга чанга орилоод л байсан юм. Бөмбөгөө мөмбөгөө зөөгөөчээ гэж ирээд л. 

Би 6 ангийн хүүхдийн ээж юм болохоор бас дуугай байхгүй, 5 ангийнхан жаахан хөдлөөд өгнө үү, 6 ангийнхан 2хон л хүүхэд байна, гээд хэлчихсэн юм. 

Тэгсэн миний ингэж хэлсэн нь тэр ээжид таалагдаагүй бололтой. 

Загнуулаад байсан охин хөөрхий минь ганцаараа уйлаад алхаад харьсан. Нэг ээж араас нь очиж хүргэж өгсөн. 

Би "хөөрхий, чанга чанга орилоод загнаад байхаар чинь тэгнэ шүү дээ" гэж хэлээд, өнөөх ээж гэнэт над руу асаад. Бүр орилж загнаад намайгаа. 

Би бас хүн болсон юм хойно, тэсэлгүй чанга дуугаар өөдөөс нь хэрэлдээд. 

Тэгсэн зөвхөн тэр удаагийн явдлыг бус улирсан баларсан юм сөхөж ирээд, над руу дайраад. "6 ангийнхны ээж аав ер нь юу хийж байгаа юм, эртээдийн тэр нэг мэйл юу вэ?" гэж орилоод. 

Нөгөө нэг аав эртээд нэг мэйл бичсэн байсан, тэр нь бас таалагдаагүй бололтой. 

6 ангийн 2 нийлээд 5 ангийнхныг муулдаг л гэнэ, элдвээр хэлдэг л гэнэ. Мэдэхгүй ээ, одоо тогтоосон юм ховор байна. 

Би бас мөчөөгөө өгөлгүй "би хүүхдээ хүн муулж бай гэж хүмүүжүүлээгүй" гэсэн чинь "хүмүүжүүлсэн л байна шд" гэж үү. 

Дараа нь охиноосоо асуулаа, та 2 тэд нарыг яадаг юм муулаад л байдаг юм уу? 

-Үгүй шд, тэд нар чинь л өөрсдөө...

Энд бол иймэрхүү нэг босс маягтай ээж байгаад, тэрэндээ юм хэлж чаддаггүй гөлөлзөөд байдаг. Яахав хэрүүл уруул гаргаад яахав гээд тэгсгээд зайгаа бариад явдаг юм шиг байна лээ. 

Ганц энэ удаагийнх ч биш, эртээд бас нэг ээж нь ирээгүй байсан охин луу үсчээд л байсан гэсэн. 

Тэрийг нь тэгээд хараагүй юм шиг, сонсоогүй юм шиг, хэлж чадахгүй байдаг бусад ээж нар ч гэсэн мангар байгаа биз дээ? 

Бүр нэг, нэгнийгээ ижимэдүүлж байхад дуугай хараад, өнгөрөөд сурчихсан байдаг бололтой, багаасаа. 

Бид бол дээрэлхүүлж байгаа талд нь ороод үзэлцээд өгье л байдаг биз дээ? Хэ хэ. Эсвэл хань ижил бид 2 л тийм юм уу? Мэдэхгүй...

Орилж орилж байснаа цаана очоод суучихсан, хоёр ээж намайгаа сэнхрүүлэх гээд байгаа бололтой. Өнөөх дэмбэрэл ээжийнхээ талд орчихсон. Бидний төлөө их л зүйл хийж байгаа бла бла.

Мэдээд байгаа, талархаад байгаа л гэлээ. Тэгсэн нэг филиппин ээж баярлалаа гэж хэлдэг үү? гэнэ ээ. Аминдаа хэлээд л явсан ухаантай. Одооныхны хэллэгээр пялдагадах хэрэгтэй байж.

Гэхдээ гол ажлыг нь нугалж өгч байгаа нь гээд нэг их босс царайлаад л, хүн хүн лүү асаад байж болохгүй биз дээ? Шал дургүй хүрчихсэн. 

За өөр юу билээ? Хүн ер нь уурлахаараа болсон явдлыг нэг бүрчлэн санадаггүй юм байна. 

Сагсны буянаар зөндөө л хүнтэй танилцлаа, олон ааштай хүмүүстэй уулзлаа. Олон янзын гэр бүл байдгийг мэдлээ. Энэ над руу асдаг ээж ганц бие, ганц охинтой, охиныхоо төлөө бүхнээ л зориулдаг, охин нь амьдралых нь утга учир болсон хүн байдаг гэсэн. 

Өөрийн охин чухал мэдээж, гэхдээ бусдын хүүхдийг ч яг охин шигээ хайрла гэхгүй ч хүндэтгэлтэй л харьцах ётсой биз дээ? 

Ямартай ч гарна, гэж бодсон хөнгөрөөд сайхан байна. Одоо няравынхаа ажлыг мөнгө санхүүг нь цэгцлээд, аваачаад өгчихнө. Хань ижлийг аваачиж өг гэнэ, ирэхээр нь. 

Би бол тэр ээж нарын царайг хармаагүй байна. Ядаргаа биз дээ, ядаргаатай хүмүүсээс татгалзах хэрэгтэй. Тэд нар ч миний царайг харах хүсэлгүй байгаа биз? 

Амь биш заяа биш, одоо дунд сургуульдаа бэлтгэх минь, үр минь гэсэн. Зулзага хөөрхий минь больё оо ижий минь гэсэн. Угаасаа ч нэг их сайн ч биш, сагсандаа. 

Бага зулзагыг бас иймэрхүү олон нийтийг хамарсан дугуйлан секцэнд оруулахдаа их анхаарах хэрэгтэй юм байна, ялангуяа нэг үеийн олон хүүхэд байвал л оруулна аа. 

Цөөхөн бол бас энэ удаагийнх шиг ямар нэг албан үүрэгт хуваарьлагдаад, тэрийг нь эдний хүссэнээр нь тултал хийж чадахгүй бөөн хэл ам болох юм байна. Их л туршалага сууж байна даа. 

Их урт зүйл бичиж, чилээсэнд уучлаарай, японд амьдардаг бөгөөд хүүхдээ элдэв дугуйланд явуулах гэж байгаа бол өчүүхэн ч гэсэн санаа авах зүйл болсон байх гэж найднам. 

Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Үлэг гүрвэлийн ертөнцөөр

Мужид маань үлэг гүрвэлийн музей гарсан. Нэлээд хэдэн сарын өмнөөс танилцуулга хуудас цэцэрлэг сургуулиар тараагдаад, энд тэнд хадаастай. 

Бага зулзага харахаараа л чанга дуугаар үлэг гүрвэл гэж орилоод. Бушуухан шиг үзэж санааг нь амраалаа. 

 Мэдээ орсон цагаасаа эхлээд л үлэг гүрвэл гээд, номын сангаас элдэв ном зээлж үзэж байсных, ганц нэг нэртэй. Аан энэ нь махчин, энэ нь өвсөн тэжээлтэн гэх мэт. 

Бага байхад байгалийн түүхийн музейд томоос том үлэг гүрвэлийн яс байдаг байсан тийм ээ? Тэр одоо яасан бэ нээрээ? 

Бага насанд үзсэн харсан зүйл сэтгэлд их тод үлдэх юм даа гэж. Амралтаараа үздэг байсан цирк ч мөн адил сайхан дурсамжийн нэг. Завсарлагаанаар юм авч идэхээр шатаар өгсөж ураадаад л. 

За энэ робот. Хөдөлнө, архирна. Жаахан маамаа нар айгаад уйлаад байсан. Манайх гайгүй шүү, нэлээд удаан харж зогссох. Нүд нь бас л сүртэй байсан. Ногоон, эргэлдээд л. 

Тиранозаврын тархи. Яг юу гэж байгааг уншихаасаа залхуураад зураг дарсан. Тархины хүндийн хэмжээ нь нэг ширхэг алим шиг, ойролцоогоор 218 грамм гэнэ. 

Биеийн жин 7700 кг байсан ч гэж яригддаг гэнэ. 

Үзмэрийн төгсгөлд мэдээж эцэг эхийн халаасыг хоослох хөөрхөн арга заль байна. Үлэг гүрвэлтэй тоглоом, дурсгалын зүйл гэх мэт. 

Бидэнд овоо хэдэн үлэг гүрвэл байгаа болохоор аваагүй. Зураг дээр харагдаж байгаа шиг каарт авсан. Нийлүүлж эвлүүлдэг. Ар талд нь бас үлэг гүрвэлийн зураг, тайлбартай. 

Дунд зулзага нэг түлхүүрийн оосор авсан. Ээж гэртээ наалт авсан. 

Ахлах сургууль болон түүнээс доош насныхан төлбөргүй. Ээж аавууд 1000 иэн. Гэхдээ дурсгалын зүйлс нь нийтдээ хэд болчихов оо. Хо хо. 

Одоо үе үе дарсан зургаа харж, зээлсэн номоо уншиж мэдлэгээ бататгаж байх шив дээ, нөхөр бага зулзага. 

За хүмүүс их аялж байна аа тийм ээ? Энд би татах гээд байгаа шүү, та нарын зургийг хараад. Хэ хэ. 

Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье. 

Нээлттэй хичээл

Уламжлалт бичлэг. 

Нээлттэй хичээл улиралд нэг болдог.  Корона гээд эцэг эхчүүдэд зориулсан сургалт зохиогоогүй 2 жил болсон байна лээ. 

Сошиал ертөнцийн зөв хэрэглээ, зөв хориг зэргийн талаар ярина гэхээр нь суусан. Ихэвчлэн суудаг л даа. Адаглаад япон хэлний хичээл болно шүү дээ, мөн сургуулийн тогтолцооны тухай мэдэж авна. 

Ангийн үүдэнд наасан, тухайн өдрийн арга хэмжээний дараалал. Доошоо нэлээд хувийн чанартай байсан тул тал зураг л дарсан. 

Цагдаагийн байгууллагаас ирж дээрх яриаг хийсэн, нээрээ. 

Хэдэн жилийн өмнө бол ахлах, дунд сургуулийн хүүхдүүд хэт их сошиалд автаад, бүлэг чатад бие биенийгээ муулах, ад үзэх, үл тоох, элдэв зургийг нь оруулах гэх мэтээр асуудал ихэссэн бол сүүлийн жилүүдэд бага сургуулийн сурагчдын дунд ч ихсэж буй гэнэ. 

Ухаалаг утасны хэрэглээ ихэссэнтэй шууд холбоотой. Бас их цахим тоглоом тоглох юм. Гэртээ дүрэм журам тогтоодог гэнэ. 

Манайх тийм тоглоом байхгүй. Охид бол "өө үгүй, авч өгөхгүй" гэхээр нэг их улайрахгүй, о.зулзага ч хэрэггүй шүү гэдэг. 

Бага зулзага дээрээ яах бол? гэж санаа зовоостой. Эрэгтэй хүүхдүүдийн дунд тоглоомтой байх нь заавал байх ёстой гэдэг үзэл ноёлдог шиг байна лээ. 

Ангийн хананд өлгөөтэй байсан бүтээл. Яг яаж яаж зурсан зураг ч гэлээ. Зулзага тайлбарлаад байсан. Тогтож сонсоогүй байна, уучлаарай үр минь. 

Шүлгийн түүвэр гэсэн. Олон хуудас байсан. Хамгийн эхний нүүрний шүлэг. 

"Хэсэгхэн жаргал"---Сургуулиа тариад харих нарийн замаар зэрэгцэн алхах найзуудын шивнээг тэсэн ядан хүлээдэг. 

Аялал гэдэг ханзнаас бүтсэн үг. Энэ жил уг нь аялах ёстой, корона гээч зүйл хамаг зүйлийг шийдэх гээд байна.

Аятайхан бичээд байгаа харагддаг. Багш нь уран бичлэгийн дугуйланд явдаг уу? гэж асуусан гэсэн. Өөрөө явахгүй гэсэн. Ээжийн санаа бол явуулаад, ханаараа нэг уран бичлэг хадчих санаатай. Хэ хэ. 

За тэр яахав? Хэзээнээс ухаалаг утас ач өгөх вэ гэдэг яриа өрнөөд. Ахлах сургуульд ороход нь, сонгонд орвол хамгинй үнэтэйгээс нь авч өгнө гээд амлачихсан. 

О.зулзагын замаар л яваа хөөрхий минь. Эгчтэй нь харьцуулаад байна гэж заримдаа гомдоллодог. Би ч үгүй, харьцуулаагүй гэж гүрийдэг. Хэ хэ. 

Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье.

Аварга чавга

Хань ижил уул яваад ирсэн. Бид явсангүй, ажил албаа зохицуулах боломж байгаагүй. Гэнэт шийдээд, яваад өгсөн. 

Явмаар л байсан. Ууланд сайхан сэрүүхэн байна гэсэн, түүнээс энд асар их халж байна.

Өвөө эмээ нарын минь тарьсан жимс. 70 гарчихсан 2 хөгшин маш ажилсаг юм аа. Элдэв ногоо тарина. Сонгино өгч явуулсан байсан. Азны коля. Сонгино үнэд ороод байгааг ч хэлэх үү?

Энэ ёстой аварга үмэ буюу чавга байлаа. Миний нэрийг цохож ирээд л өгч явуулсан гэсэн, энэ 2 жимсийг. 

Дарс. Энэ жил дарснаасаа том шилтэйг өгч явуулах гээд байсан гэсэн. Хань ижил санаа нь зовоод, хэрэггүй ээ, бид өөрсдөө ирэхээрээ ууна гэж хэлээд оронд нь үүнийг авсан гэсэн. Хэ хэ. 

Хөдөөний нэг тийм сайхан айл байдаг даа. Зочин гийчинд байгаагаа барьж гүйгээд л, сүйд болдог хүмүүс. Манай 2 яг л тийм буурай бий. 

Корона гайгүй намжиж, ажил төрөл гайгүй болбол нэг очмоор л байна шүү. 

Нэрсээ жимсээ гэрлийн хурдаар идээд дууссан. Ганцаараа. Гэрийн бусад гишүүд идэж өгөхгүй байсан. Элсэн чихэр хийж, чанамал хийвэл идэж магад. Гэхдээ аль болох оригоор нь л идвэл сайн биз дээ? 

Тарвас худалдаанд гараад эхэлчихэж. Идэж өгнө өө. 

Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье.

Сагсны эргэн тойронд

Бага сургуулийн төгсөх анги болоод, ийм төгсөх ангийн хоёрхон хүүхэд байдаг болохоор дунд зулзага багийн ахлагчаар томилогдчихсон гэж хэлсэн дээ. 

Корона жаахан намдасхийгээд, дугуйлан секцүүдийн үйл ажиллагаа идэвхижээд. 

Сагсны дугайлан ч мөн адил 7 хоногийн 4 өдөр хичээллээд. Ганц нэг тэмцээн уралдаанд оролцоод. Ахлагчийн үүрэг хариуцлага яригдаад. 

Бусад гишүүд ахлагчийн үгийг сонсохгүй, фракц фракцаараа бөөгнөрөөд, элдэв ааш гаргаад. Бэлтгэл тарахаар л дунд зулзага гомдоллодог. 

Нэг өдөр авахаар очлоо. Нэг дасгалжуулагч нь хэлж байна аа. Ахлагч уйлаад, ахлагчийн үүргээс чөлөөлөгдмөөр байна гэсэн. 5 дугаар ангийнхан ахлагчийнхаа үгийг сонсохгүй, өөдөөс нь цор цор хийгээд, завсарлагааны дараагаар гадаа гарч зогсчихоод орж ирэхгүй, нэг нь бүр ийм утгагүй бэлтгэлд ирсний ямар хэрэг байна? Харьж болох уу?

гэсэн гэнэ. 

За тэгээд бэлтгэл тарсан чинь 5 дугаар ангийхны ээжүүд орж ирж элдэв юмсыг хурааж барих ажилд оролцоогүй. Гадаа зогсож байсан юм. Бэлтгэл тарахаар цонх, хажуугийн хаалгыг хаах, шийдийг эвхэж хураах гэх мэт томчуудын хийх ажил байдаг юм. 

Хүүхдүүд бол шалаа арчдаг, бөмбөгөө хураадаг. 

Энэ ямар нэг юм болж гэж бодоод, харихынхаа өмнөхөн гадаа байж байсан толгойлоод байдаг 2 ээж, бас нэг гадаад ээж гэсэн 3 ээжтэй ярилаа. 

Бодож явдаг зүйлсээ хэлээд тавьчихсан. Үүнд:

Ээжүүд хэт их оролцоод байгаа юм биш үү? Дасгалжуулагчдад тодорхой хэмжээгээр даатгаад явчих юмыг. Ахлагчийнхаа үгийг сонсохгүй байгаа нь үнэн, дунд зулзага оройд л гомдоллодог. Тухайн үед нь чи л олигтой үүргээ гүйцэтгэж чадахгүй байгаа тул, бусад гишүүд цор цор хийгээд байгаа шүү дээ гэж загнадаг. 

Та нар ч бас хүүхдэдээ хэлэх хэрэгтэй шүү дээ, гээд л. 

Тэгсэн нэг ээж: Түрүү жил одоогийн 6 ангийнхан харин ч аймар байсан шүү дээ, тэгэхээр энэ удаагийн 5 ангийнхан аргагүй шүү дээ. 

Би: Түрүү жил бол түрүү жил, 1 жилийн хугацаа өнгөрөөд эд нар чинь өсөөд, дэвжээд явна биз дээ? Тэгээд ч улирсан баларсныг дуурайх хэрэггүй биз дээ? 

Бусад ээжүүд: Уг нь хүүхдэдээ ахлагчийнхаа үгийг сонс гэж хэлдэг л дээ. 

Би: За би ч хэлье, ахлагч юм бол олигтойхон шиг загнаад загнаад явчих гэж, харин та нар хүүхдүүддээ ахлагчийн үгийг сайн сонс, сонсохгүй бол тухайн өдрийн бэлтгэлээс гарч болно гэж...

2, 3, 4 ангийнхан баг бүрдүүлэхээр урваганачихдаг л гэнэ, уйлдаг л гэнэ. 

Дасгалжуулагч хаана байсан гэхээр? Үндсэн ажил нь ихсээд ирэхгүй өдөр нь олшроод байгаа юм. Дасгалжуулагч нь сайн дураараа ирж заадаг юм, гэхдээ мэдээж багшлах лиценз зэргээ авсан байх журамтай. 

Орой нь энд тэндээс мэссэж ирээд л байна. Зулзага ч яг юу болсныг хэлдэггүй, нэгэнт болоод өнгөрчихсөн, санахаас ч дургүй хүрч байна гээд болдоггүй. 

Сүүлдээ бүр тэвчээр алдагдаад, чи хэлэхгүй бол бусдын үгээр бид ойлгоод байна, чиний сэтгэгдлийг сонсмоор байна гээд чангахан дуугаар загнаад. 

Сагсны дугуйланг нь болиулахаар шийдэв. Хань ижил рүүгээ асав. Чи л дагуулж яваад оруулчихаад, олигтойхон шиг цаг гаргаад бэлтгэлийнх нь үеэр оччихгүй, гарга гээд. Хэ хэ. 

Яасан гэхээр? 5 ангийн хэдэн хүүхдүүд нь ахлагчийгаа муулсан гэнэ. "Ахлагчийнхаа үүргийг муу гүйцэтгэдэг, гар нь хугарснаараа далимдуулаад бэлтгэл хийдэггүй, нөгөөхөө байхгүй бол юу ч хийж чаддаггүй" гэх мэт. 

Би ч сонсоод гэнэт дургүй хүрээд явчихсан. Амь биш заяа биш, гараа сайн эдгээж авахгүй бол хэцүү биз дээ? Ээжүүд нь л тэгж ярьдаг болоод хүүхдүүд нь бас тэгж муулж ярьж байгаа  шүү дээ гээд. 

Угаасаа 6 ангийнхны эцэг эхүүдийг ирж барьдаггүй, юм хийдэггүй гэж ярьдаг юм гэсэн. Ингэж хүн муулах нь угаасаа эдний нэг чадварлаг зүйл гэж яригддаг болохоор би ч нэг их тоодоггүй. 

Нөгөө нэг 6 ангийн хүүхэд аавтайгаа л хамт амьдардаг, ганц бие аав. Харин ч хичээгээд байгаа харагддаг. Оройн цагаар уушийн газар ажилладаг, хоолыг харин ч ёстой амттай хийдэг. 

Магтуулснаас муулуулсан нь дээр гэж боддог болохоор, хэхэ. 

Дараагийн өдрийн бэлтгэл хичээллээгүй, хүүхдүүдийн тайвшрахыг хүлээгээд. Мөн нэг хуралдсан нь дээр гэж шийдсэн. 

Гэхдээ эцэг эхчүүд хуралдаагүй, дараагийнхаа бэлтгэл дээр хүүхдүүд тойрч суугаад ярилцсан. Дасгалжуулагч нарыг аль болохоор ирж байхыг хүссэн. 3 хүн байдаг юм уг нь. 

Дунд зулзага сэтгэл санаа нь илааршаагүй ч сагсны бэлтгэлд явсан явсан. Одоо хагас жилийн л хугацаа үлдсэн байгаа болохоор яаж ийгээд дуусгачих санаатай. 

Гэхдээ ээждээ бас гомдоллосон хэвээр. Би ч амыг нь асуугаад, чи л өөрөө үргэлжлүүлэх шийд гаргаа биз дээ? 

Гол дүрд тоглоод байдаг нэг ээж нэг их худлаа үрчийж ирж инээснээ хүүхэд нь тэгж муулаагүй, тэд нар багшийгаа муулж байсан гэж хэлсэн. Ха ха. 

Охидоо гэж. Бас ээжүүдээ гэж. 

Эдний ингэж цуглаж, хамтарч ажиллахдаа сайн ч гэсэн иймэрхүү жаахан доожоогүй нэгнээ хэмлэх асуудал байна байна. Эцсийн дүндээ яадаг вэ гэхээр доожоогүй нэгнүүд нь "больдог". 

Дунд зулзага бол доожоогүйдээ орохгүй. Шулуухан хэлчихдэг монгол хүний онцлог байдаг. Эд нар шир тойруугаар, худлаа инээж хэлж мэддэггүй. 

Анги даасан багш нь бас хэлж байсан. Хэт шулуухан, түс тас хэлчихдэг гэж. 

Өнөөдөр шинэ гишүүд орж ирэх болтугай гээд нөхөрсөг өдөрлөг зохиож байгаа. Хань ижил дагуулаад явсан. Ундаа, цай, боргол зэргийг бэлдээд. Хүрэлцэн ирсэн хүүхдүүд, эцэг эхчүүдэд зориулсан бага зэргийн амттан бас бэлдсэн. 

Дунд сургуульд орохоороо хэзээ ч сагсны дугуйланд орохгүй гэсэн хүн л байна. Би ч бас оруулахгүй гэж бодож байгаа. Угаасаа спортын хүн биш, урлаг уран сайханд илүү тохирсон. 

Хугарсан гар эдгэсэн ч гэсэн ойрд ашиглаагүй болоод тэр юм уу? үе үе жирвэгнээд байгаа гэсэн. 

Спорт гээч зүйл чинь гаднаас нь харахад сайхан ч дотор нь ороод буцлахаар бас л эвгүй золиг байна шүү...

За нэг иймэрхүү сонинтой. Хар халуунд бас дотроосоо уураа шатааж халахаар төвөгтэй л байна шүү. Хэ хэ. 

Өнгөтөөр бичиж чадав уу? Хожим хойно уншихад бас дурсамжтай юм даа тийм ээ? 

Бүгдэд нь амжилт хүсье, түр баяртай.

Загнахгүй? 4

Үүгээр энэ бичлэг өндөрлөнө шүү. Илүү ихийг сонирхвол япон хэлтэй нь япон хэлээр, монгол хэлтэй нь монгол хэлээр уншаарай. Хэ хэ. 

Тухайн нэг өдөр хичээсэн өөрийгөө магтаж байх. Амжуулсан зүйлээ бод, бич, хэл. Төлөвлөсөн олон зүйлээсээ ганцханыг ч амжуулсан байж болно. 

Жишээ нь өглөөд хувцсаа угаагаад, тохчихсон шүү дээ, хүүхэддээ цаг гаргаад тоглож амжсан шүү дээ. Бүр хүүхдийнхээ живхийг сольсон шүү, хүүхдээ амжилттай хооллосон шүү дээ гэж мэдээжийн зүйл байсан ч хамаагүй, өөрийгөө магт, урамшуул. 

Бусдыг магтах, бусад ээжүүдийг магтах. Ингэснээр өөрт тань сайхан сэтгэл төрөх болно. 

Хүүхдээ бусдын хүүхэдтэй, өөрийгөө бусад ээжүүдтэй харьцуулахгүй байх. Жишээ нь хөөх тэрний хүүхэд 2-хон настайдаа живхнээсээ гарчихсан гэнэ. Тэгтэл манайх 3 хүрэх гэж байж одоо болтол живхтэйгээ. 

Тэдний хүүхэд сургуульд ороогүй байж уншаад байна, манайх байдаггүй шүү гэх мэт.

Хүүхэд чинь таны өмч биш. Тухайн хүүхэд ирээдүйд өөрийн гэсэн амьдрал зохиогоод явна, би бол би, хүүхэд бол хүүхэд гэж бодож сурах. 

Ээжүүд ямар үед "ээж байхыг хэцүү" гэдэг вэ? 

1. Хүүхэд өсгөх, гэрийн ажил, ажил зэрэг нь үстэй толгойноос их байх үед. Уйлмаар болдог үе ч бий. 

2. Хэн ч өөрийнх нь талд зогсохгүй байх үед. Нэг ёсондоо ганцаардах үед. 

3. Сайн ээж байхгүй бол болохгүй гэж бодох, нэг ёсондоо эргэн тойрныхны сайн ээж байх ёстой гэсэн дарамт мэдрэх үед. 

Хүүхдийнхээ тухай хэт бардамнаж, гайхуулж ярихгүй байх. Өөрийн чинь тэгж гайхуулж ярьсныг бусад ээжүүд сонсоод өөрийнх нь хүүхэд чадахгүй байгаад сэтгэлээр унах тохиолдол ч гарч мэднэ. 

Эсрэгээгээ чи өөрөө бусдын тэгж гайхуулж сайрхаж ярьсанд эмзэглэж магад шүү дээ. 

Хүүхдээ хүүхэд байна, жаахан байна гэж гололгүй, гэр дэх үүрэг хариуцлагыг нь оноох. Гэрийн ажилд туслуулах. Ингэж тусалснаар ээж нь болон бусад гишүүд их баярлаж байгааг хэлж магтах. 

Ядарсан үедээ хүүхэддээ хэлж ойлгуулах, ядраад байна, бага зэрэг амрах хэрэгтэй байна гэж хэлэх. Амарч байх хооронд нь үүнийг хийж туслаач гэж тусламж хүсэх. 

Хүүхдийнхээ сэтгэл хөдлөл, зан авирыг байгаагаар нь хүлээн авах, хандах. Хүүхэд ч гэсэн уурладаг, инээдэг, гомддог, туньдаг. 

Дэлгүүрт явж байхад ийм ч юм хөөрхөн, тийм ч хөөрхөн гэх мэт барьж ирвэл ойлгож хандах. 

За би энэ тал дээр маруухан байж мэдэхээр юм билээ шүү. Яасан гэхээр? Төстэй зүйл байгаа биз дээ? Урдахаа дуусгаж байж бол. Нандигнаж, хайрладаггүй тэгсгээд тоохоо байчихдаг биз дээ? гэж их хэлдэг. Дараа дэлгүүр хэсэхдээ өө хөөрхөн байна гэж сэтгэгдлээс нь хуваалцана аа. Худалдаж авахгүйг хичээнэ ээ, гэхдээ. Ккк. 

Уурлахдаа 3 зүйлд анхаарах.

1. Бусдыг гэмтээхгүй байх.

2. Өөрийгөө гэмтээхгүй байх. 

3. Эд юмсад уураа гаргахгүй байх. Жишээ нь хагалах, хугалах, эвдэх гэх мэт. 

За тэгээд уур бухимдал гээч нь хүний амьдралаас баяр баяслыг үгүй хийдэг. Тийм ч учраас уур бухимдлаа хянаж сурах нь чухал байгаа биз?

За нэг иймэрхүү. Хүүхэд өсгөж, хүмүүжүүлж буй ээжүүд, аавуудад өндрөөс өндөр амжилт хүсье. 

Түр баяртай.